بازار
در نشست «هستی‌شناسی یاد و فراموشی» که به همت مجمع فلاسفه ایران و با مشارکت شهر فلسفه ایران برگزار شد، دکتر حکمت‌الله ملاصالحی، استاد دانشگاه تهران، بحران انسان معاصر را فراموش کردن نسبت خویش با حقیقت دانست. در روایت او، «یاد» نوعی دعوت به بازگشت به آن حقیقت و بازیافتن حضور است و «فراموشی» نام وضعیتی است که انسان را در سطح عادت‌ها، تعلقات و مشغله‌های روزمره متوقف می‌کند. او معتقد است راه برون‌رفت از این وضعیت، برقرار کردن توازن میان اندیشه و ذکر، دانستن و تجربه، محاسبه و حضور و در نهایت بازشناسی حقیقتی است که به زندگی انسانی معنا می‌بخشد.
بازگشت به حقیقت فراموش‌شده
حکمت‌الله ملاصالحی در آغاز سخنرانی خود در تبیین معنای «یادآوری» گفت: «برای فهم معنای عمیق یاد، باید از برداشت معمول و روزمره فاصله گرفت. یادآوری در سطح مورد بحث در این گفتار، نوعی بیداری وجودی و بازگشت به حقیقتی است که انسان از آن غافل شده است.»
او تأکید کرد: «انسان هنگامی که در زمان و مکان تاریخی، خاطره‌ها، تعلقات و کشمکش‌های روزمره گرفتار می‌شود، ممکن است نسبت خود را با حقیقتی که فراتر از وضعیت تاریخی و دلبستگی‌های روزمره اوست از دست بدهد. در این معنا، فراموشی همان غفلت انسان از بنیاد وجودی خویش است.»
از این منظر، «یادآوری» نیز بازگشت به حقیقتی است که در عمق وجود انسان حضور دارد، اما در هیاهوی زندگی روزمره پوشیده مانده است. به همین دلیل، در روایت ملاصالحی برخی تجربه‌های ناگهانی آشنایی، واجد معنایی فراتر از یادآوری یک خاطره شخصی‌اند. انسان ممکن است در مواجهه با زیبایی، عظمت یا حقیقتی خاص، احساس کند با چیزی آشنا روبه‌رو شده که گویی پیش‌تر نیز با آن نسبتی داشته است. چنین تجربه‌ای می‌تواند نشانه بازشناسی مرتبه‌ای از وجود باشد که در زندگی عادی کمتر مجال ظهور پیدا می‌کند.
الزامات زندگی معنادار …
