ساعت به وقتِ زمین، از نیمه‌شبِ دهم اسفند گذشته بود، اما به وقتِ دلِ یک ملت، عقربه‌ها در سیاه‌ترین نقطه‌ی تاریخ قفل شده بودند. آن بامداد، آسمانِ تهران نه با ستاره، که با جرقه‌های خشم و آتشِ کینه‌ی اهریمن سوخت.

شعری از دکتر سید نظام مولا هویزه را بخوانید.