نعیمه جاویدی: جنگ تحمیلی سوم که شروع شد یک گروه از روانشناسان داوطلب شدند. بمباران تمام شده یا نشده خودشان را به محل اصابت می‌رساندند تا کسی سلامت روانش را زیر آوار ترس و ویرانی ساختمان‌ها جا نگذارد. بعدها که خانواده‌های آسیب‌دیده از جنگ در هتل‌ها مستقر شدند تا دستی به سر و روی خانه و زندگی‌شان کشیده …

نعیمه جاویدی: شانه‌به‌شانه بمباران و انفجارها در جنگی که گذشت، آدم‌ها هم منفجر می‌شدند. ما از انفجار، زخمی‌شدن و مرگ حرف نمی‌زنیم؛ مشاوران و روان‌شناسان اعزام شده به محل بحران کاری می‌کردند حادثه‌دیده حرف بزند، فریاد بکشد، گریه کند، غم و خشم خود را بروز دهد اما در خودش فرو نرود. سکوت و اشتیاق ناخودآگاه …

نعیمه جاویدی: کودکی با تکه چوبی در دست و یک بادکنک که آن را پر از آب کرده و گره‌زده، هوراکشان پابرهنه وسط هتل می‌دود. طفل سه‌ساله با جثه نحیفش، تصور مرسوم و تجملی از یک هتل را به طرز شیرین و معصومانه‌ای به چالش کشیده است.

نعیمه جاویدی: انتظار را می‌فهمم. بارها آن را شنیده‌ام. مصاحبه کرده‌ام. حتی چند باری آن را چشیده‌ام. یک بار اما از همیشه بیشتر، همان وقت که...

نعیمه جاویدی: در شرایطی که مذاکره کننده ارشد آمریکا از حیرت و تعجب دونالد ترامپ بابت نترسیدن ایرانیان از تجمع تسلیحات در منطقه گفته است، اما شوخی‌ها و طنزپردازی ایرانی‌ها با حضور ناوها و هواپیماهای آمریکایی در منطقه خلیج فارس و اطراف ایران نیز مورد توجه قرار گرفته است.

نعیمه جاویدی: بابانوئل کیست؟ چرا به جای درشکه‌ای با اسب‌های چابک، گوزن‌های تازه نفس بار سورتمه‌ای پر از هدیه را می‌کشند؟ چرا هدیه‌های سال نو را باید زیر درخت کاج گذاشت؟

نعیمه جاویدی: در آغاز جنگ, بنی‌صدر ابلاغ کرده بود که حتی یک فشنگ به سپاه و بسیج تحویل ندهند. استدلال عجیب و غریبی هم برای این دستور خودش داشت...