در این میان، روایتهای عجیبی از نحوه فعالیت برخی واسطهها به گوش میرسد که اگر صحت داشته باشد، نشاندهنده شکل تازهای از فشار بر بازیکنان در فوتبال ایران است. یکی از این موارد به بازیکنی مربوط میشود که فصل گذشته در یکی از تیمهای مطرح پایتخت حضور داشت و پس از پایان قراردادش، تصمیم گرفت برای فصل جدید راهی تیم دیگری شود.
بر اساس اطلاعاتی که به خبرنگار مهر رسیده، ایجنت سابق این بازیکن پس از پایان قرارداد، خواهان دریافت سهمی از قرارداد جدید او شده است. درخواستی که با مخالفت بازیکن مواجه شده و در ادامه، ادعایی تهدیدآمیز مطرح شده است.
این واسطه در واکنش به مخالفت بازیکن، مدعی شده که در تیم جدید او ارتباطاتی دارد و در صورت نپرداختن مبلغ موردنظر، میتواند شرایطی ایجاد کند که بازیکن در ترکیب تیم جدیدش قرار نگیرد و حتی با ایجاد فضای منفی، جایگاه او در تیم تحت تأثیر قرار بگیرد. موضوع زمانی عجیبتر میشود که بر اساس همین روایت، به بازیکن گفته شده در صورت عدم پرداخت، شرایطی مشابه هفته نخست برای او رقم خواهد خورد؛ یعنی بازیکنی که از نظر فنی برای تیم جدیدش جذب شده، روی نیمکت قرار بگیرد و این وضعیت در هفتههای بعد نیز ادامه پیدا کند.
سالهاست بحث درباره نقش واسطهها در فوتبال ایران مطرح است؛ از رقم قراردادها گرفته تا جابهجایی بازیکنان و حتی انتخاب مربیان. با این حال، آنچه در صورت اثبات اینگونه روایتها نگرانکننده خواهد بود، عبور واسطه از جایگاه مشاور و مذاکرهکننده و ورود به حوزهای است که میتواند آینده حرفهای بازیکن را تحت تأثیر قرار دهد.
بازیکنی که قراردادش با یک باشگاه به پایان رسیده، باید بتواند درباره آینده حرفهای خود تصمیم بگیرد و در صورت انتخاب تیم جدید، صرفاً بر اساس عملکرد فنی و تصمیم کادر فنی برای حضور در ترکیب رقابت کند؛ نه اینکه نگرانی از واکنش یک واسطه، بخشی از تصمیم او برای انتخاب تیم آینده باشد.
اگر ادعاهایی از جنس تهدید بازیکن برای دریافت پول، اعمال نفوذ برای نیمکتنشینی یا استفاده از ارتباطات داخل باشگاهها صحت داشته باشد، انتظار میرود نهادهای مسئول فوتبال نسبت به آن بیتفاوت نباشند.
