دیپلماسی ایرانی: ورود اندونزی به بریکس یکی از مهمترین تغییرات در سیاست خارجی این کشور از زمانی است که این کشور به ایجاد گروه ۲۰ به عنوان یک مجمع برتر برای همکاری‌های اقتصادی جهانی کمک کرد. برای رئیس جمهور پرابوو سوبیانتو، این بلوک فرصتی را فراهم می کند تا اندونزی را به عنوان صدایی تأثیرگذارتر در نظم بین المللی به سرعت در حال تغییر نشان دهد. پرابوو در سخنرانی در اجلاس سران بریکس به ریاست هند در سال ۲۰۲۶ بر اهمیت انعطاف پذیری، گفت‌وگو و همکاری در زمانی که تنش های ژئوپلیتیکی، تکه تکه شدن اقتصادی و اختلالات زنجیره تامین همچنان چشم انداز جهانی را تغییر می دهد، تاکید کرد.
پیام او هم به موقع و هم به طور کلی با سنت دیپلماتیک دیرینه اندونزی سازگار بود. جهان واقعاً قطبی‌تر می‌شود. رقابت استراتژیک بین ایالات متحده و چین تشدید شده است، درگیری های منطقه ای همچنان ثبات اقتصادی را تضعیف می کند و بسیاری از کشورهای در حال توسعه به دنبال نهادهایی هستند که بتوانند منافع خود را بهتر نمایندگی کنند. در این زمینه، بریکس به عنوان یک پلتفرم جذاب به طور فزاینده ای برای کشورهایی که به دنبال نفوذ بیشتر در حاکمیت جهانی هستند، ظاهر شده است.
با این حال، دید رو به رشد دیپلماتیک اندونزی، سوال اساسی تری را مطرح می کند که به طور شگفت انگیزی توجه کمی را به خود جلب کرده است. فراتر از نمادگرایی پیوستن به یک بلوک ژئوپلیتیکی در حال گسترش، اندونزی دقیقاً امیدوار است از طریق بریکس به چه چیزی دست یابد؟
عضویت در هیچ سازمان بین المللی هرگز به خودی خود یک هدف نیست. صرفا ابزاری برای پیشبرد منافع ملی است. اعتبار دیپلماتیک ممکن است وجهه بین المللی یک کشور را افزایش دهد، اما اعتبار به تنهایی به ندرت باعث ایجاد شغل، جذب سرمایه گذاری، تقویت ظرفیت صنعتی یا سرعت بخشیدن به پیشرفت فناوری می شود. این نتایج مستلزم یک استراتژی ملی واضح و روشن است که مشارکت بین المللی را به دستاوردهای داخلی قابل اندازه گیری تبدیل می کند. در حال حاضر، شناسایی چنین استراتژی دشوار است. …
دانلود از کافه بازار
