او افزود: زندهیاد سیروس ابراهیمزاده هنرمند شریف و فرهیختهای بود. او در روزگاری که اکثر بازیگران با تکیه بر تجربه وارد این عرصه میشدند، تحصیلات آکادمیک را در انگلستان ادامه داد. او همکاری چندین باره با علی حاتمی، داوود رشیدی، سیروس الوند، داوود میرباقری، مرضیه برومند و … داشت که نشان از توانمندی بالای این هنرمند دارد. سلیمانی گفت: او علاوه بر بازیگری در حوزه کارگردانی تئاتر، تلهتئاتر و ترجمه نمایشنامه نیز فعالیتهای ارزشمندی داشت. بدرود و سلام آقای ابراهیمزاده دوستداشتنی.
سپس امیرحسین چهلتن نویسنده گفت: اولین بار سیروس را در دهه ۵۰ دیدم که در تلویزیون بود و در نمایش «اختاپوس» بازی میکرد. او نقش یک روشنفکر را بازی میکرد. ۳۰ سال بعد او را رودررو دیدم؛ وقتی که کانون نویسندگان ایران به مناسبت صدسالگی صادق هدایت مراسمی برگزار کرد و سیروس و ناهید عزیز بازیگر نمایش آن مراسم بودند.
او با اشاره به فعالیتهای ادبی این هنرمند افزود: بهتدریج چهره ادبی ابراهیمزاده را درک کردم و متوجه شدم پشت چهره بازیگری او چهره واقعیتری وجود داشت که با ادبیات عجین شده بود. سیروس بیشتر گوش میکرد تا صحبت کند و به همین دلیل من به او به سبب نوع بودنش در جهان احترام میگذارم.
او توضیح داد: شوق زندگی در سیروس بسیار زیاد بود و ما این را میتوانیم از بازی کردنهای او با نوهاش متوجه شویم. او فاقد هرگونه جاهطلبی بود و میتوان اطمینان داشت که هیچ ابایی از مرگ نداشت.
ابوالحسن تهامینژاد … …


دانلود از کافه بازار
































































































































































