بازار
در این میان، الگویی نوین تحت عنوان «شرکت‌های کارور انرژی» به میدان آمده تا با ترکیب ابزارهای مالی، تحلیل داده‌های مصرف و ایجاد مشوق‌های اقتصادی ملموس، موازنه عرضه و تقاضا را بازتنظیم کند. در این چارچوب، بهینه‌سازی مصرف نه به عنوان یک بار مالی اضافی، بلکه به مثابه سودآورترین تجارت انرژی در کشور بازتعریف شده است. شکاف قیمتی بازار و تولد شرکت‌های سوپرکارور
محرک اصلی حضور بخش خصوصی در پروژه‌های بهینه‌سازی، تفاوت چشمگیر نرخ گاز یارانه‌ای با ارزش واقعی آن در بازار آزاد است. در حالی که بهای هر مترمکعب گاز تحویلی به برخی واحدهای تولیدی مانند مرغداری‌ها تنها حدود ۶۹ تومان محاسبه می‌شود و برای پله‌های آغازین مشترکان خانگی نیز در محدوده ۳۰۰ تومان قرار دارد، گواهی صرفه‌جویی همین گاز در تالار بورس انرژی به ارقام خیره‌کننده‌ای نزدیک به ۲۴ هزار تومان رسیده است. ین شکاف عمیق قیمتی که تا پیش از این زمینه هدررفت گسترده و بهره‌وری نازل را فراهم می‌کرد، اکنون به موتور محرک سرمایه‌گذاری بخش خصوصی بدل شده است. در مدل جدید، دولت هیچ‌گونه بودجه مستقیم یا تسهیلات یارانه‌ای پرداخت نمی‌کند؛ بلکه قاعده بازی بر اساس «خلق ثروت از محل صرفه‌جویی» استوار است.
بر اساس سازوکار طراحی‌شده، چنانچه یک شرکت کارور بتواند با اجرای راهکارهای فناورانه، اصلاح فرآیندها یا نصب تجهیزات مدرن، مصرف گاز یک مجموعه، محله یا صنعت را نسبت به خط مبنا کاهش دهد، مالکیت کل گاز صرفه‌جویی‌شده به مدت ۵ سال به آن شرکت واگذار می‌شود. محاسبات اقتصادی نشان می‌دهد که اصل سرمایه‌گذاری بخش خصوصی در سال اول یا دوم بازمی‌گردد و عواید حاصل از فروش گواهی‌ها در بورس انرژی طی سه سال بعد، سود خالص بنگاه را تشکیل می‌دهد. …
