بازار
بیشتر سیارک‌ها رفتار نسبتاً پیش‌بینی‌پذیری دارند. آنها صرفاً تحت‌تأثیر نیروهای خارجی مانند گرانش یا فشار تابشی خورشید حرکت می‌کنند و مسیرشان را بر اساس همین نیروها تغییر می‌دهند.
اما 1998 KY26 از این قاعده پیروی نمی‌کند. این سیارک کوچک طوری رفتار می‌کند که انگار سر به راه نیست؛ یعنی به شکلی شتاب می‌گیرد که با انتظارات دانشمندان از رفتار معمول یک سیارک سازگاری ندارد.
یکی از توضیحات پیشنهادی برای رفتار عجیب مشاهده‌شده این است که KY26 در واقع فقط تظاهر می‌کند سیارک است و در اعماق وجود یک دنباله‌دار «تاریک» محسوب می‌شود؛ جرمی که گاززدایی نامرئی آن، مسیر حرکتش را تغییر می‌دهد.
اما اکنون مشکلی جدی بر سر راه این توضیح قرار گرفته است. به گفته کوربین هانسن و ماساتوشی هیرابایاشی، مهندسان هوافضا در مؤسسه فناوری جورجیا، جرم سنگی مورد بحث با قطر ۱۱ متر، بیش از حد گرم است و نمی‌تواند یخ لازم برای ایجاد نیروی پیشران را در خود حفظ کند.
در ابتدا تصور می‌شد KY26 شاید دنباله‌دار تاریک باشد؛ اما اکنون پژوهشگران می‌گویند این جرم برای حفظ یخ لازم به‌منظور ایجاد نیروی پیشران بیش از حد گرم است
پژوهشگران در مطالعه‌ای تازه می‌نویسند: «نتایج مدل‌سازی دمایی ما نشان می‌دهد که نرخ خروج بخار آب از 1998 KY26 آن‌قدر بالا است که امکان حفظ یخ مدفون در زیر سطح را نمی‌دهد. این یافته درک ما از ترکیب سیارک را دقیق‌تر می‌کند.»
اجرام سنگی پراکنده در فضای میان‌سیاره‌ای عموماً در دو دسته کلی قرار می‌گیرند: سیارک‌ها و دنباله‌دارها. سیارک‌ها عمدتاً توده‌هایی از سنگ هستند؛ درحالی‌که دنباله‌دارها حاوی یخ‌اند. این یخ هنگام تصعید و تبدیل‌شدن به گاز و خروج آن به فضا، نیرویی اضافی به دنباله‌دار وارد می‌کند و می‌تواند فراتر از نیروهای گرانشی، هنگام گردش به دور خورشید اندکی به آن شتاب بدهد.
تصویری که احتمالاً با شنیدن نام دنباله‌دار به ذهن می‌رسد، جرمی مه‌آلود و درخشان با دنباله‌هایی نورانی است. اما تمام دنباله‌دارها ساختار یکسانی ندارند. …
