بازار
کابل طی سه سال گذشته از پکن خواسته گذرگاه مرزی انتهای این کریدور را باز و افغانستان را در طرح «کمربند و جاده» بگنجاند. با این حال، گزارشی از حضور نمایندگان چین در مراسم افتتاح جاده منتشر نشد و پکن نیز اعلام نکرده که بخش چینی مرز را باز خواهد کرد. مبادلات تجاری از مسیر واخان می‌تواند به اقتصاد افغانستان و تقویت جایگاه دولت طالبان کمک کند؛ در مقابل، چین نیز به مسیری زمینی و مستقیم برای دسترسی به بازار افغانستان و ذخایر معدنی این کشور دست خواهد یافت.
اگرچه مقام‌های طالبان مدعی‌اند چین قصد دارد در پروژه‌های مشترک زیرساختی سرمایه‌گذاری کند، پکن محتاط‌تر عمل کرده است. خبرگزاری دولتی شینهوا در ژانویه ۲۰۲۶ نوشت که وضعیت امنیتی کریدور پیچیده است، ارتفاع زیاد و شرایط اقلیمی آن را در بیشتر روزهای سال غیرقابل‌عبور می‌کند و بازگشایی گذرگاه مرزی در کوتاه‌مدت واقع‌بینانه نیست. با این حال، چین پیش‌تر مشکل جغرافیایی مشابهی در گذرگاه خنجراب، در نزدیکی این منطقه، را حل کرده است.
موانع اصلی در مرز افغانستان قرار دارند. پکن نگران است که باز شدن کریدور، امکان نفوذ شبه‌نظامیان به منطقه سین‌کیانگ را فراهم کند. شرکت‌های چینی نمی‌توانند سود حاصل از فعالیت‌های خود در افغانستان را با اطمینان از این کشور خارج و قراردادهای تجاری در افغانستان نیز قابل اتکا نبوده‌اند. درگیری کابل با پاکستان هم هزینه سیاسی بیشتری به پکن تحمیل می‌کند. تا زمانی که این مشکلات برطرف نشوند، حجم مبادلات تجاری از جاده جدید ناچیز خواهد ماند. در همین حال، آسیای مرکزی هم‌اکنون مسیر عملیاتی و قابل استفاده‌ای برای دسترسی چین و دیگر بازرگانان به افغانستان فراهم کرده و واشنگتن نیز در حفظ این مسیر منافعی دارد. منابع افغانستان راهی برای رسیدن به بازار ندارند …
