پیش از هر تشخیصی باید یک واقعیت ساده را پذیرفت: برگ موز عمر مشخصی دارد. در یک گیاه سالم، برگ های پایینی و قدیمی تر پس از مدتی زرد می شوند، بافت خود را از دست می دهند، خشک می شوند و به سمت ساقه خم می شوند. این رخداد بخشی از چرخه رشد است و نشانه بیماری نیست. در موزهای باغی، هر گیاه در طول فصل چند برگ مسن خود را از دست می دهد و انرژی را به برگ های جوان و خوشه میوه منتقل می کند.
مرز میان طبیعی و هشدار در سه معیار خلاصه می شود: سرعت، دامنه و همراهی با نشانه های دیگر. اگر تنها یک برگ پایینی در طول دو تا سه هفته زرد شود و بقیه گیاه شاداب بماند، احتمالاً با پیری طبیعی روبه رو هستید. اما اگر زردی در چند هفته به چند برگ برسد، به برگ های میانی و جوان سرایت کند، یا با پژمردگی، لکه های قهوه ای، ترک ساقه، توقف رشد یا بوی نامطبوع خاک همراه شود، باید علت زرد شدن برگ موز را در گروه های بعدی جست وجو کنید.
نکته ای که اغلب نادیده گرفته می شود این است که برگ زردِ در حال خشک شدن هنوز کاربرد دارد؛ گیاه مواد مغذی موجود در آن را پیش از ریزش بازیابی می کند. بنابراین کندن شتاب زده برگ زرد، به گیاه کمک نمی کند و فقط توان بازیافت آن را هدر می دهد. تنها زمانی برگ را جدا کنید که کاملاً خشک شده یا منبع آلودگی قارچی باشد.
آبیاری نادرست: رایج ترین دلیل زردی برگ موز
اگر آمار مشکلات گیاهان آپارتمانی و گلخانه ای را مرور کنیم، خطاهای آبیاری در صدر قرار می گیرند. موز گیاهی گرمسیری است و به رطوبت نیاز دارد، اما ریشه های آن به اکسیژن خاک هم وابسته اند. این تعادل شکننده، منشأ بسیاری از زردی هاست. آبیاری بیش از حد و خفگی ریشه
هنگامی که خاک به طور مداوم اشباع باقی می ماند، فضاهای خالی خاک از آب پر می شود و اکسیژن ریشه تأمین نمی شود. ریشه ها به تدریج توان جذب آب و عناصر را از دست می دهند و زمینه برای قارچ های خاک زی فراهم می شود. نتیجه، زردی برگ های پایینی، افت شادابی، نرم شدن ساقه کاذب در بخش نزدیک خاک و گاهی بوی ترشیدگی در خاک گلدان است. جالب است که در این حالت گیاه نشانه های کم آبی هم نشان می دهد، چون ریشه آسیب دیده نمی تواند آب را بالا بکشد؛ همین موضوع باعث می شود برخی افراد آب را بیشتر کنند و شرایط را بدتر کنند. کم آبی و تنش خشکی …

بازار





























































