اثر «خط سوم» کیارش یعقوبی، ترکیبی هوشمندانه از خط، ماده و نور است که در قالبی هندسی و کنترل‌شده ارائه شده است. این کار نه صرفاً تجربه‌ای زیبایی‌شناختی، بلکه تأملی درباره ماهیت خط، حافظه فرهنگی و نسبت میان سنت و معاصر است. مربع ۱۰۰×۱۰۰ بوم، همچون میدان مراقبه‌ای است که در آن تکرار، سکوت و درخشش به هم …

این اثر کیارش یعقوبی را می توان بازنمایی هویت ایرانی در مواجهه با نظم جهانی مدرن دانست؛تمرکز او معماری مفهومی خط است؛ اثری در نهایت ظرافت و نظم ذن گونه شرقی که اصول دلربایی معاصر را بلد است؛ هنرمند غیر از مراقبه هنری طاقت فرسا نمی تواند چنین اثری در این ابعاد خلق کند.

در کارنامه‌ی کیارش یعقوبی، چنین آثاری نشانگر مرحله‌ای از تلفیق نقاشی معاصر با سنت‌های نوشتاری ایرانی است. او برخلاف خوشنویسان مدرن دهه‌ی ۱۳۴۰، کمتر به بیان مستقیم خط‌نگارانه می‌پردازد و بیشتر در پی معماری مفهومی خط در فضاست.

وقتی موزه هنرهای اسلامی مالزی در سال ۱۳۹۲ هفت اثر کیارش یعقوبی را برای گنجینه اش خرید و آنها را ضمن انتشار در کتاب موزه در نمایشگاهی فاخر به نمایش گذاشت، و البته سال بعدش شش اثر کیارش در اپرا گالری دبی به فروش رفت، همه نگاه‌ ها به روایت متفاوت این جوان هنرمند نقاشی خط جلب شد ... ده سال گذشته است، و …