بدون تغییر بنیادین در منطق سیاست‌گذاری، انتظار تعمیق تحقیق و توسه و رشد اقتصادی پایدار غیرواقع‌بینانه است. تجربه چهار دهه نشان داده تشویق کافی نیست؛ آنچه نیاز است، تغییر ساختار انگیزشی است که بقای صنایع را به عمق تحقیق و توسه پیوند دهد.