نقش احتمالی و عجیب «پادتن‌های بدن» در بروز سرطان کودکان

به گزارش ایسنا، بدن برای سالم نگه‌داشتن سلول‌ها، به گروه بزرگی از پروتئین‌ها متکی است که آسیب‌ها و خطاهای ماده ژنتیکی را شناسایی و اصلاح می‌کنند. ماده ژنتیکی یا دی‌ان‌ای، دستورالعمل کار سلول‌ها را در خود دارد و آسیب‌دیدن آن می‌تواند عملکرد طبیعی سلول را مختل کند. پژوهشگران در این خصوص به پادتن‌هایی توجه دارند که به‌جای هدف گرفتن عوامل بیرونی، به پروتئین‌های خود بدن متصل می‌شوند. به این پادتن‌ها «خودپادتن» می‌گویند و پرسش اصلی در خصوص آن‌ها این است که آیا خودپادتن‌های موجود در خون برخی کودکان می‌توانند با دستگاه ترمیم دی‌ان‌ای ارتباط داشته باشند یا نه.

بررسی این موضوع اهمیت زیادی دارد، زیرا سرطان‌های کودکان از نظر علت، محل پیدایش، نوع بیماری و پاسخ به درمان با سرطان‌های بزرگسالان تفاوت دارند. کودکان در مقایسه با بزرگسالان زمان کمتری برای انباشته‌شدن آسیب‌های ناشی از افزایش سن، عوامل محیطی و شیوه زندگی داشته‌اند. از همین رو، تومورهای آنان معمولاً تغییرات ژنتیکی کمتری دارند و ممکن است از سلول‌هایی پدید بیایند که هنوز به بلوغ کامل نرسیده‌اند. شناخت عواملی که زودتر از بیماری در بدن دیده می‌شوند، می‌تواند به پژوهشگران کمک کند راه‌های تازه‌ای برای بررسی خطر ابتلا و تشخیص زودهنگام پیدا کنند.

محققانی از دانشگاه برگن نروژ در همین راستا پژوهشی را درباره ارتباط خودپادتن‌ها با پروتئین‌های ترمیم‌کننده دی‌ان‌ای انجام داده‌اند. آنان به زبان ساده بررسی کردند که آیا دستگاه ایمنی برخی کودکان، پادتن‌هایی می‌سازد که به ابزارهای ترمیم آسیب‌های ژنتیکی خود بدن حمله کنند.

پژوهشگران نمونه‌های تومور و خون ۱۷۵ بزرگسال و کودک مبتلا به سارکوم یا نوعی سرطان خون به نام لوسمی لنفوبلاستیک حاد را بررسی کردند. این نمونه‌ها بین سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷ از چند مجموعه پژوهشی و بانک نمونه در نروژ گردآوری شده بود. آنان پروتئین‌های موجود در نمونه‌ها را مطالعه و نتایج را با نمونه‌های افراد سالم مقایسه کردند. سپس به سراغ نمونه‌های خون ۵۹ کودک مدرسه‌ای در دو مطالعه بلندمدت بریتانیایی رفتند؛ نیمی از این کودکان سال‌ها بعد، اما پیش از ۳۰سالگی، به … …