استراتژی اتحادیه اروپا در قبال روسیه
رهبران اتحادیه اروپا از مناقشه اوکراین بهعنوان ابزاری برای انسجام داخلی، اثبات اهمیت نقش ژئوپلیتیک خود، یکپارچهسازی ایدئولوژیک تحت شعار «بسیج همگانی برای مبارزه با روسیه» و تحکیم موقعیت نخبگان حاکم بهره میبرند. در این چارچوب، نظامیسازی اتحادیه اروپا نه یک هزینه، بلکه راهکاری برای جبران روند صنعتزدایی و محرکی برای رشد اقتصادی تلقی میشود.
اوکراین بهعنوان «پروژه عامل ضد روسیه»، طرحی مشترک از سوی ایالات متحده و اتحادیه اروپا، و بیش از همه آلمان است. سیاست های مدیریت جبهه شرقی از سوی آلمان (Ostpolitik) که در دهه ۱۹۷۰ به تنشزدایی میان غرب و اتحاد جماهیر شوروی کمک کرده بود، در آستانه قرن بیست و یکم به کشورهای اروپای شرقی و جمهوریهای سابق شوروی، بهویژه اوکراین، محدود شد. برلین این جغرافیا را حوزه نفوذ انحصاری اقتصادی و سیاسی خود میداند. آنچه منجر به بحران و مناقشه فعلی اوکراین شد، تنها تلاش واشنگتن برای گسترش ناتو به سمت شرق نبود، بلکه امتناع برلین و بروکسل از حل مسئله موافقتنامه الحاق اوکراین به اتحادیه اروپا با در نظر گرفتن منافع حیاتی مسکو نیز نقشی تعیینکننده داشت.
امروزه نخبگان اروپایی، اوکراین را ابزار اصلی «حل مسئله روسیه» میدانند، بدان معنا که تحمیل شکست استراتژیک به روسیه، تنزل دادن جایگاه روسیه به یک کشور درجه دو و تبدیل آن از یک «کنشگر مستقل» به یک «عامل منفعل» در روابط بینالملل راهبرد اصلی آنها است. غرب برای نخستین بار پس از پایان جنگ جهانی دوم، چنین هدف جسورانهای را برای خود تعریف کرده است. …


دانلود از کافه بازار










































































































































![[سیدعلی دوستی موسوی] این مصوبه نگرانکننده را شفاف کنید](/news/u/2026-11-16/ettelaat-zyd1i.jpg)
![[محمدرضا نادری گیسور] جنگ بهانه نشود](/news/u/2026-11-16/ettelaat-m6wrd.jpg)



















