واقع‌گرایی یا فانتزی؛ چالش خلق جهان باورپذیر در «نبرد بادبادک‌ها» | مجموعه رسانه ای صبا

ناصر ارباب/صبا،واقع‌گرایی در انیمیشن، برخلاف تصور رایج، صرفاً به معنای نزدیک کردن ظاهر شخصیت‌ها و محیط‌ها به نمونه‌های واقعی نیست؛ بلکه مجموعه‌ای از تصمیم‌های فنی و هنری در حوزه مدل‌سازی، نورپردازی، بافت‌پردازی، متحرک‌سازی و رندر را دربرمی‌گیرد که باید در نهایت به خلق جهانی باورپذیر منجر شوند. در چنین رویکردی، کوچک‌ترین ناهماهنگی در حرکت یک شخصیت، منبع نور یک صحنه یا حتی کیفیت سایه‌ها می‌تواند مخاطب را از جهان داستانی اثر خارج کند. از این منظر، بررسی فرایند تولید انیمیشن‌های واقع‌گرا، فرصتی برای شناخت ظرفیت‌های فنی و محدودیت‌های تولید انیمیشن در ایران نیز فراهم می‌کند.

انیمیشن سینمایی «نبرد بادبادک‌ها» به کارگردانی و تهیه‌کنندگی الهام ابراهیمی و نویسندگی امیررضا مافی، اثری در ژانر ماجراجویانه با فضایی آخرالزمانی است که داستان گروهی از نوجوانان را روایت می‌کند. قهرمانان این اثر از حمله‌ای ناشناخته به ذهن ساکنان یک جزیره در امان می‌مانند و حالا در موقعیتی قرار می‌گیرند که باید برای نجات مردمان جزیره دست به کار شوند.

این انیمیشن به مجری‌گری طرح مؤسسه فرهنگی هنری ایفا تصویر آریا تولید شده و پخش آن را بهمن‌سبز برعهده دارد. «نبرد بادبادک‌ها» در مسیر اکران سینمایی خود، علاوه بر روایت یک ماجرای پرحادثه، تجربه‌ای فنی در استفاده از ابزارهای روز تولید انیمیشن، از جمله نرم‌افزار مایا و موتور گرافیکی آنریل انجین، پیش روی مخاطب قرار داده است.

در همین راستا، صبا در گفت‌وگو با علی منصوری، سرپرست نورپردازی، مهدی نظری، سرپرست چیدمان انجین و ابوالفضل برومندی، سرپرست متحرک‌سازی این اثر، سه مؤلفه مهم در شکل‌گیری جهان بصری و حرکتی «نبرد بادبادک‌ها» را بررسی کرده است.

قصه‌گویی از طریق نور

علی منصوری سرپرست نورپردازی انیمیشن «نبرد بادبادک‌ها» درباره حضورش در این پروژه توضیح داد: من از ابتدای پروژه در گروه حضور داشتم، اما در مقطعی به دلایلی ناچار شدم فعالیت نداشته باشم. پس از مدتی دوباره به پروژه برگشتم. با این حال می‌توانم بگویم بخش اصلی نورپردازی و شکل‌گیری فضای بصری کار را از ابتدا خودم پیش بردم و تا پایان پروژه همراه آن بودم. …