حذف کارت سوخت؛ مدیریت قاچاق یا مقدمه گران‌ سازی تدریجی بنزین؟

مسئله اصلی اینجاست که مسئولان از یک سو تأکید می کنند تصمیم جدیدی درباره قیمت بنزین اتخاذ نشده است، اما از سوی دیگر، اجرای سیاست هایی را پیش می برند که عملا دسترسی مردم به بنزین معمولی را محدودتر و احتمال استفاده از سهمیه های گران تر را بیشتر می کند. این تناقض، پرسش مهمی را مطرح می کند: آیا بدون اعلام رسمی افزایش قیمت، در عمل شاهد گران شدن تدریجی بنزین برای مصرف کنندگان نیستیم؟ قاچاق سوخت؛ چرا محدودیت بنزین با آمارها همخوانی ندارد؟

یکی از مهم ترین توجیهات محدودسازی کارت های اضطراری جایگاه ها، مقابله با قاچاق سوخت عنوان شده است. رئیس جمهور پیش تر از گم شدن روزانه حدود ۲۰ میلیون لیتر سوخت انتقاد کرده بود. با این حال، سید نظام الدین موسوی، سخنگوی دیوان محاسبات کشور، ۲۳ آبان اعلام کرد روزانه بین ۲۵ تا ۳۰ میلیون لیتر سوخت از کشور قاچاق می شود که حدود ۹۰ درصد آن گازوئیل و کمتر از پنج درصد آن بنزین است.

این آمار نشان می دهد نمی توان تمام ارقام قاچاق فرآورده های نفتی را به بنزین نسبت داد و سپس محدودیت های گسترده ای را با استناد به آن بر مصرف کنندگان بنزین اعمال کرد.

از سوی دیگر، بر اساس اظهارات همین مقام، تولید روزانه بنزین حدود ۱۳۱ میلیون و ۵۰۰ هزار لیتر و مصرف آن حدود ۱۲۸ میلیون و ۵۰۰ هزار لیتر بوده است؛ یعنی در دوره مورد اشاره، تولید روزانه حدود سه میلیون لیتر بیشتر از مصرف گزارش شده است.

البته این آمار به معنای بی نیازی قطعی از واردات در تمام دوره ها نیست، اما دولت باید تراز دقیق تولید، مصرف، ذخایر و نیاز فصلی را منتشر کند و توضیح دهد محدودیت های جدید دقیقا چه سهمی در کاهش قاچاق بنزین دارند. دولت می گوید تصمیم جدیدی نگرفته؛ پس چرا کارت های آزاد جمع آوری می شوند؟ …