آنقدر هزینه‌ها بالاست که نمی‌توانیم مثل سابق کار کنیم!

ـ با توجه به شرایط اقتصادی و شرایط اجتماعی که از سال گذشته پشت سر گذاشته شد، اظهاراتی مبنی بر کاهش تولید آثار و اجراهای موسیقی مطرح شده است. دیدگاه و تجربه شما در این باره چیست؟

موسیقی، چون یک هنر جمعی است، در تمام دنیا هنری پرهزینه محسوب می‌شود؛ چه در شکل اجرا و چه در شکل ضبط، وقتی یک اثر تولید می‌شود، یک آهنگساز و تعدادی نوازنده باید در آن دخیل باشند. اجرای اثر به رهبر، خواننده، اعضای ارکستر و سالن نیاز دارد. از سوی دیگر، اعضای گروه برای برگزاری کنسرت به محل تمرین نیاز دارند.

رزرو استودیو برای ضبط اثر به صورت ساعتی هزینه‌بر است. حال در کنار آن اثر به میکس و مستر و کارهای دیگر نیاز دارد که تمام این‌ها، هزینه تولید موسیقی را افزایش می‌دهد که در شرایط فعلی این هزینه‌ها به شدت بالا است. برای مثال، صدابردار باید هزینه استودیو را افزایش دهد، چون هزینه آب و برق، تعمیر  میکروفون‌ها و سیستم‌های صوتی بالا رفته است.

این شرایط یک هزینه مضاعف به موسیقی تحمیل کرده است، گرچه در همه جای دنیا، موسیقی از حمایت دولتی برخوردار است. اداره موسیقی به شکل خصوصی بسیار دشوار است و باید منابع مالی به این حوزه تزریق شود تا بتوان از آن حمایت کرد و امکان تداوم آن را فراهم آورد.

متأسفانه در ایران حمایتی از موسیقی صورت نمی‌گیرد. درنتیجه مخارج و هزینه‌ها به تماشاگر منتقل می‌شود و تماشاگر موسیقی‌ای را می‌پسندد که عمومی‌تر، قابل‌درک‌تر، قابل‌حس‌تر و قابل‌دسترس‌تر باشد . حال این روند موجب می‌شود ارکسترها خصوصی کار کنند که در این شرایط، به‌گونه‌ای کار می‌کنند که برای اسپانسر درآمدزا باشند.

در چنین شرایطی، موسیقی جدی به‌تدریج جای خود را به موسیقی عامه‌پسند می‌دهد، چون موسیقی‌ای که مخاطب بیشتری دارد، می‌تواند باعث فروش بلیت شود و برای اسپانسر بازگشت مالی خواهد داشت.

ما در سال‌های اخیر، به‌ویژه امسال، به سمت مهجورترشدن موسیقی حرکت کرده‌ایم که در نتیجه آن وضعیت اجرا، ضبط و برگزاری کنسرت فاجعه‌بار و بسیار نگران‌کننده است. …