همزمان با تبدیل اعتراضات صنفی در تهران به ناآرامی‌های خیابانی، حمایت علنی چهره‌های ارشد دولت پیشین آمریکا از آشوبگران، بار دیگر الگوی مداخله غرب در بحران‌های داخلی کشورهای غیرهمسو را آشکار کرد.

عصر ایران/ این ویدئوی جذاب، نمایشی بصری از یک اصل فیزیکی را به تصویر می‌کشد: تبدیل آشوب به تعادل. در آن، با به هم خوردن عمدی یک آرایش منظم، آشوبی ایجاد می‌شود، اما نیروی مغناطیسی ذاتی آهنربا‌ها به تدریج و به شکلی زیبا، آنها را دوباره به سمت یک الگوی منظم و متعادل جدید هدایت می‌کند. 🔹 آخرین خبر در

این ویدئوی جذاب، نمایشی بصری از یک اصل فیزیکی را به تصویر می‌کشد: تبدیل آشوب به تعادل. در آن، با به هم خوردن عمدی یک آرایش منظم، آشوبی ایجاد می‌شود، اما نیروی مغناطیسی ذاتی آهنربا‌ها به تدریج و به شکلی زیبا، آنها را دوباره به سمت یک الگوی منظم و متعادل جدید هدایت می‌کند.

در این گزارش به پشت صحنه روایت‌هایی میریم که در ظاهر مردمی هستند، اما در عمل بخشی از پروژه‌ای جهانی، برای مهندسیِ بی‌ثباتی.

در این گزارش به پشت صحنه روایت‌هایی میرویم که در ظاهر مردمی هستند، اما در عمل بخشی از پروژه‌ای جهانی، برای مهندسیِ بی‌ثباتی است.

نگاهی به تجربه لیبی، سوریه و این روزها سودان به ‌وضوح از یک «الگوی ثابت» حکایت می‌کند: ایجاد ناآرامی با شعارهای دموکراسی و آزادی‌خواهی، جنگ داخلی، فروپاشی سیاسی و در نهایت، چندپارگی کشور.

کیهان/ «یک «الگوی آشوب» از لیبی و سوریه تا سودان و ونزوئلا» عنوان یادداشت روز در روزنامه کیهان به قلم جعفر بلوری است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید: سه کشور لیبی، سوریه و سودان طی سال‌های گذشته، درگیر تحولات مشابهی بوده‌اند که، «عبرت‌آموز» است. هر سه کشور پس از تحمل تحریم‌ها و فشارهای اقتصادی و

در لیبی، دیکتاتوری روی کار بود که از قضا، روابط بسیار خوبی نیز با غربی‌ها داشت. دمِ دست‌ترین سند برای این ادعا، وضعیت نیکلا سارکوزی، رئیس‌جمهور پیشین فرانسه است که به جرم دریافت 50 میلیون دلار رشوه از «معمر قذافی»، در زندان به سر می‌برد.

نگاهی به تجربه لیبی، سوریه و این روزها سودان به ‌وضوح از یک «الگوی ثابت» حکایت می‌کند: ایجاد ناآرامی با شعارهای دموکراسی و آزادی‌خواهی، جنگ داخلی، فروپاشی سیاسی و در نهایت، چندپارگی کشور.