این جنبشهای مردمی که با مطالبات معیشتی، رفاهی و آموزشی آغاز شدند، در موارد متعددی به خشونت کشیده شده و با رفتارهای قهرآمیز و سرکوب شدید از سوی نیروهای پلیس مواجه شدهاند؛ واقعیتی که نشاندهندهی عمق شکاف میان دولتها و شهروندان اروپایی و چالش جدی معترضان در دستیابی به مطالبات خود است. پایگاه اینترنتی شبکهی خبری «سیانبیسی» آمریکا طی گزارشی تحت عنوان «چه چیزی اروپا را اینقدر عصبانی کرده؟ سرخوردگی پشت اعتراضات[۱] » به ریشههای اعتراضات در اروپا پرداخته است.
آنچه در ادامه میخوانید، ترجمهی گزارش سیانبیسی است.
معترضان به افزایش هزینههای زندگی در فرانسه، ۱۷ اکتبر ۲۰۲۶، در مرکز پاریس یک خودرو را به آتش کشیدهاند. یکی از معترضان صلیبی با خود حمل میکند که روی آن نوشته «عشق پیروز خواهد شد.» (+)
خشم از افزایش هزینههای زندگی و کاهش خدمات عمومی، صدها هزار معترض را در چندین کشور اروپایی به خیابانها کشانده است[۲] ؛ نارضایتیهایی که از گرانی مسکن گرفته تا شرایط نامناسب در مدارس و دانشگاهها را شامل میشود. در این بین، فرانسه طی تعطیلات آخر هفتهی گذشته [شنبه و یکشنبه به وقت ایران] شاهد بزرگترین تظاهرات بود و بیش از ۵۰۰,۰۰۰ نفر در سراسر این کشور دست به راهپیمایی زدند[۳] .
اکثر مردم به صورت مسالمتآمیز اعتراض کردند، اما برخی دست به غارت و تخریب مغازهها زدند، شهرداریها را به آتش کشیدند و به مأموران پلیس حمله نمودند. اعتراضات جداگانهای نیز روزهای شنبه و یکشنبه در ایتالیا، اسپانیا، پرتغال و آلبانی برگزار شد. اگرچه انگیزه و محرکهای هر کدام از این اعتراضات متفاوت بود، اما هزینههای بالای سوخت و انرژی نقطهی اشتراک اعتراضات در چندین کشور اروپایی به شمار میرفت. درگیری پلیس و معترضان در ایتالیا [دانلود] …


دانلود از کافه بازار





















![[وحید خانهساز] حنجره، کالا نیست!](/news/u/2026-11-13/ettelaat-16gyk.jpg)























![[شجاعالدین ابراهیمی] سرگرمیمان لگد زدن به آرزوهای باطل است](/news/u/2026-11-11/ettelaat-15flw.jpg)
![[حجتاله مرادخانی] صنایعدستی و آینده جمعیت روستایی ایران](/news/u/2026-11-11/ettelaat-czzjf.jpg)


























