«بت»؛ آینه‌ای در برابر روزگار ما

بت با روایتی درگیرکننده و قابل تأمل، آینه‌ای مقابل ما قرار می‌دهد تا بدانیم چه بر سرمان آمده یا به‌عبارتی با تعامل نادرست با این دنیای مجازی چه بر سر خود آورده‌ایم. گروهی شهرت و پول و عده‌ای جلب توجه، تمام خواست‌شان از این دنیاست. چیز‌هایی که نتوانسته‌اند در دنیای واقعی به‌دست بیاورند. پرسش اینجاست: آیا استفاده از جهان مجازی برای رسیدن به این اهداف به‌هر قیمتی توجیه‌پذیر است؟ چه میزان از تداخل فضای مجازی و واقعیت برای حفظ تعادل زندگی حقیقی ما مجاز است؟

لیلا، دختر لال در دنیای واقعی نمی‌تواند با دیگران ارتباط برقرار کند، پس جهان مجازی پنجره ارتباط او با دیگران می‌شود و تصمیم می‌گیرد با ثبت رکورد بیدار ماندن در لایو، مخاطب جذب کند و با این شیوه به پول و شهرت دست یابد، اما در این میان دستمایه طمع اطرافیان می‌شود. اولین سودجو (رئیس کافه) با استفاده ابزاری از او کاسبی خود را رونق می‌دهد و توجهی به دلبستگی تدریجی لیلا به خودش و صدمات احتمالی که او در آینده متحمل خواهد شد ندارد. او سودجویی خرده‌پاست. پس از آن نزدیکان او هریک در قامت سودجویانی دلسوز، اما بلندمرتبه‌تر او را احاطه می‌کنند و کشمکش‌هایی پدید می‌آورند تا جایی که پای سودجویان بزرگ و دریانوش به ماجرای بی‌خوابی لیلا باز می‌شود.

در بافت کلی این سودجویی‌ها و شرط‌بندی‌ها و بی‌خوابی، یاد فیلم بحث‌برانگیز مخملباف (بای‌سیکل‌ران) برای ما زنده می‌شود و در کنار این موضوع فیلمساز از ارجاعات محتوایی، موسیقایی، میزانسنی یا دیالوگی به دیگر فیلم‌ها ابایی ندارد و ارجاعات زیادی به فیلم‌های «اونا به اسب‌ها شلیک می‌کنن مگه نه»، «کندو»، «قیصر»، «مادر» و «دلشدگان» علی حاتمی و «بای‌سیکل‌ران» مخملباف دیده می‌شود. در نهایت چندین خرده‌داستان و یک روایت محوری این پرسش‌ها را در ذهن مخاطب متبادر می‌کند: امروزه مرز زندگی حقیقی و … …