به گزارش پایگاه خبری حکمرانی هوشمند، عباس صفاییمهر، با اشاره به پیامدهای گسترده آلودگی هوا بر سلامت، آموزش، معیشت و تولید، معتقد است این مسئله به تصمیمگیری هماهنگ در حوزههای مختلف نیاز دارد؛ در حالی که مسئولیتهای موجود میان دستگاههای متعدد توزیع شده است.
به گفته او، یک دستگاه درباره سوخت تصمیم میگیرد، دستگاهی دیگر بر فعالیت صنایع نظارت دارد، نهادی مسئول حملونقل عمومی است و بخش دیگری از ساختار اجرایی، هزینههای بیماری و اختلال در زندگی مردم را تحمل میکند. در چنین شرایطی، مشخص نیست کدام مرجع باید پیامد مجموع این تصمیمها را پیگیری کند و پاسخگوی نتیجه نهایی باشد.
این پژوهشگر با تأکید بر اینکه قانون هوای پاک پشتوانه قانونی لازم برای مداخله مؤثر را فراهم کرده است، توضیح میدهد وجود تکلیف قانونی بهتنهایی جای برنامه اجرایی، تأمین مالی و ارزیابی نتایج را نمیگیرد.
صفاییمهر پیشنهاد میکند برای شهرهای اولویتدار، برنامه اقدام ۹۰روزه در کنار مسیر اصلاحات یکساله تعریف شود. به اعتقاد او، این برنامه باید سه هدف را بهصورت همزمان دنبال کند: کاهش انتشار آلایندهها از منابع قابلکنترل، کاهش مواجهه گروههای آسیبپذیر و جلوگیری از انتقال هزینه تصمیمهای اضطراری به خانوارها و شاغلان کمدرآمد.
وی در تشریح تقسیم مسئولیتها معتقد است قوه مجریه باید تعارض میان دستگاهها را حل کند، سازمان حفاظت محیط زیست پیگیری و ارزیابی اقدامات محیطزیستی را بر عهده داشته باشد، دستگاههای بخشی منابع تحت مدیریت خود را اصلاح کنند و نهادهای نظارتی بر اجرای مستند تکالیف قانونی نظارت داشته باشند. …


دانلود از کافه بازار














































![[جواد رسولی] توران خانم سرو کهنسال فرهنگ](/news/u/2026-11-21/ettelaat-jaz0o.jpg)
![[شجاعالدین ابراهیمی] صدای زخمی مفصلهای تکهتکهشده](/news/u/2026-11-21/ettelaat-t42x7.jpg)














