اما این صورتبندی، با وجود آنکه از نظر حسابداری بودجه دو گزینه را مطرح میکند، از نظر اقتصادی و اجتماعی چند پرسش اساسی را نادیده میگیرد.
۱. دوگانهسازی کاذب؛ چرا فقط مردم یا چاپ پول؟
غنینژاد افزایش قیمت سوخت را در برابر استقراض از بانک مرکزی قرار میدهد؛ گویی دولت هیچ راه دیگری برای اصلاح بودجه ندارد.
این صورتبندی، گزینههای مهمی را از بحث حذف میکند:
– اصلاح ساختار هزینههای دولت و کاهش هزینههای غیرضروری؛
– مقابله با فرار مالیاتی و افزایش سهم درآمدهای مالیاتی پایدار؛
– اصلاح معافیتهای مالیاتی غیرهدفمند؛
– بازنگری در هزینههای دستگاههای دولتی و شرکتهای زیانده؛
– استفاده از سیاستهای حمایتی هدفمند برای جلوگیری از انتقال فشار بودجهای به خانوارهای کمدرآمد.
بنابراین، قرار دادن افزایش قیمت بنزین در برابر تورم ناشی از کسری بودجه، به معنای محدود کردن انتخابهای دولت به دو گزینهای است که هر دو میتوانند هزینه سنگینی بر مردم تحمیل کنند.
۲. انتقال کسری بودجه از دولت به خانوار؛ مسئله اصلی نسخه غنینژاد
نکته مهمتر در این موضع، پیشنهاد تأمین کسری بودجه از محل افزایش قیمت سوخت است.
درواقع، اگر دولت برای جبران کسری بودجه، قیمت بنزین را افزایش دهد، بخشی از بار مالی خود را به مصرفکنندگان منتقل میکند. این انتقال، برخلاف استقراض مستقیم از بانک مرکزی، الزاماً در قالب یک ردیف آشکار مالیاتی ظاهر نمیشود؛ اما میتواند از طریق افزایش هزینه سوخت و سپس افزایش هزینه حملونقل، تولید و توزیع کالاها، فشار اقتصادی را به خانوارها منتقل کند.
به بیان دیگر، افزایش قیمت بنزین میتواند به نوعی تأمین مالی دولت از جیب مردم تبدیل شود؛ بدون آنکه این انتقال هزینه، در قالب یک مالیات رسمی و شفاف بر درآمد یا ثروت تعریف شده باشد. …


دانلود از کافه بازار







































































































































![[شجاعالدین ابراهیمی] سقوط کلمههای شیشهای در یاختههای سکوت](/news/u/2026-11-16/ettelaat-uuba9.jpg)
























