رازهای پشت پرده شاندل | نزاع روشنفکران ملی با روشنفکران دینی | چرا روشنفکری دینی در اصلاح‌طلبی سیاسی هم شکست خورد؟

به گزارش اقتصادنیوز به نقل از خبرگزاری کتاب ایران، نوزدهمین شماره مجله سیاسی - اجتماعی «آگاهی نو» ویژه تابستان 1405 به صاحب‌امتیازی، مدیرمسئولی و سردبیری محمد قوچانی منتشر شد. این شماره از فصل‌نامه مشتمل بر هفده فصل است.

فصل اول «راهبرد: سرمقاله» به قلم محمد قوچانی با عنوان «روشنفکری ملی و جمهوری سوم» به طرح این پرسش می‌پردازد که چرا روشنفکری دینی در اصلاح‌طلبی سیاسی هم شکست خورد؟ قوچانی، نوشتار خود را با سرمقاله سردبیر مجله کیان در خرداد-تیر 1376 به بهانه پیروزی خاتمی در انتخابات ریاست‌جمهوری آغاز می‌کند: «ما در آستانه ورود به مرحله جمهوری سوم قرار گرفته‌ایم. جامعه محذوف اینک مجدداً آماده ورود به عرصه‌های مشارکت اجتماعی است. اجزای گوناگون این جامعه در رخداد بزرگ دوم خرداد روی نخواستن‌ها اتفاق‌نظر داشت؛ اما خواستن‌هایش متنوع، گوناگون و بعضاً متضاد است. از این رو عرصه‌های اجتماعی باید برای هرچه شفاف‌تر کردن این خواسته‌ها گشوده شود تا از میان تضارب و تنافس آن‌ها خواسته‌های فوری‌تر، عقلانی‌تر و فراگیرتر به منطقه ظهور برسد ... برای تحقق تحولات متناسب با حجم خواسته‌ها راه درازی باید طی شود که ایجاد موازنه عقلانی میان سطح توقعات و انتظارات مردم و توانایی برنده انتخابات دوم خرداد برای وارد کردن اصلاحات تدریجی در لایه‌های فوقانی نظام نخستین گام است.»

سرمقاله قوچانی در هفت بند روشنفکری دینی و جمهوری سوم، سه مشروطه، سه جمهوری، جمهوری مشروطه و روشنفکری ملی، جمهوری سوم؛ هم استراتژی و هم تکنیک، راه ناتمام روشنفکری دینی، و کدام بناپارتیسم؟ پیش روی مخاطب قرار دارد.

در ادامه، عباس سلیمی‌نمین با مطلبی تحت عنوان «کدام منجی؟ نقدی بر کارنامه سیاسی محمدعلی فروغی» به محتوای شماره 18 فصلنامه، به ویژه سرمقاله آن که به باور وی «با اتکا به نقل‌های یک‌سویه و بعضاً بیگانه با تاریخ و قواعد آن» نوشته شده و «باعث تعجب است!» پرداخته، می‌پرسد: «چگونه می‌توانید صرفاً با استناد به اظهارات محمدعلی فروغی و فرزندانش چنین قضاوت کنید که وی «منجی وطن» بوده است؟!». …