هویت مجازی، ریشه در نیاز انسان به دیده شدن دارد، اما فاصله گرفتن از خود واقعی باعث اضطراب و کاهش کیفیت روابط می‌شود. بازگشت به خود واقعی با خودآگاهی، کاهش مقایسه اجتماعی و تمرین حضور در لحظه ممکن است. هویت دیجیتال وقتی ابزار شود، نه معیار ارزش، سلامت روان و کیفیت روابط افزایش می‌یابد.

هویت مجازی، ریشه در نیاز انسان به دیده شدن دارد، اما فاصله گرفتن از خود واقعی باعث اضطراب و کاهش کیفیت روابط می‌شود.

نوجوان امروز دیگر صرفا در محیط خانواده و مدرسه هویت خود را شکل نمی‌دهد، بلکه شبکه‌های اجتماعی با قدرت بی‌بدیل خود به مرجعی برای تعریف «منِ اجتماعی» او تبدیل شده‌اند. آنچه این وضعیت را پیچیده‌تر می‌سازد، حضور همزمان هویت‌های متکثر، متعارض و گاه متضاد در فضای مجازی است.