گزارشگر ویژه بهاصطلاح وضعیت حقوق بشر جمهوری اسلامی ایران، در تاریخ ۷ آبانماه ۱۴۰۵، گزارشی غیرمستند، جانبدارانه، سیاسی و فاقد هرگونه مبنای موجه حقوقی را که به شیوهای کاملا غیرحرفهای و براساس ادعاهای غیرقابل راستیآزمایی و در راستای اهداف سیاسی برخی کشورهای غربی تدوین شده است، به نشست کمیته سوم مجمع عمومی سازمان ملل متحد ارائه کرد و در جریان ارائه شفاهی آن نیز به طرح ادعاهای بیاساس متعددی علیه جمهوری اسلامی ایران مبادرت ورزید.
این گزارش را باید در چارچوب روند فزاینده سیاسیکاری و استفاده ابزاری برخی کشورهای غربی، ازجمله آمریکا، انگلیس، آلمان، فرانسه، کانادا و دیگر کشورها، از سازوکارهای بینالمللی حقوق بشر ارزیابی کرد؛ متأسفانه، جامعه بینالمللی شاهد شدیدترین شکل استفاده ابزاری از این سازوکارهاست؛ بهگونهای که برخی کشورها غربی با عادتی بیمارگونه، از سازوکارهای سیاسی و خودساخته حقوق بشری برای پیشبرد اهداف و آمال سیاسی خود و پنهانساختن مقاصدشان در پس گزارشهای این نهادها بهره میگیرند؛ نتیجه طبیعی چنین روندی، قربانیشدن حقوق بشر و رنگباختن امید مردم جهان به کارآمدی سازوکارها و ترتیبات بینالمللی حقوق بشری است. …

بازار


















































































![[شجاعالدین ابراهیمی] وجدانهای گندآگند، اعتقادات گیجآگیج](/news/u/2026-11-09/ettelaat-hh240.jpg)



















