بازی حمیدیان در «یل» از نقشآفرینیهایی است که ارزش آن را نمیتوان تنها با میزان حضور بازیگر در قاب یا تعداد دیالوگهایش سنجید. او نشان داد خلق یک شخصیت باورپذیر بیش از هر چیز به توجه به جزئیات وابسته است؛ به نگاهها، مکثها، تغییرات ظریف لحن و واکنشهایی که گاه بدون بیان یک کلمه، اطلاعات فراوانی درباره جهان درونی شخصیت به مخاطب منتقل میکنند. حمیدیان از این ظرفیتها بهره برد و شخصیتی خلق کرد که حضورش در روایت، فراتر از یک نقش گذرا بود. تقابل با نوید محمدزاده
یکی از وجوه قابل توجه بازی او، قرار گرفتن در مقابل نوید محمدزاده بود. تقابل این دو بازیگر از آن جهت اهمیت دارد که هر دو از بازیگران صاحبسبک و دارای تواناییهای قابل توجه در اجرای نقشهای دشوار شناخته میشوند. محمدزاده معمولاً با انرژی بالا، بیان پرقدرت و حضور فیزیکی تأثیرگذار شناخته میشود و در بسیاری از نقشهایش میتواند فضای صحنه را تحت تأثیر قرار دهد و توجه مخاطب را به خود جلب کند. در چنین شرایطی، قرار گرفتن در مقابل بازیگری مانند حمیدیان میتواند محک مناسبی برای سنجش کیفیت بازی هر دو باشد. خویشتنداری در بازی؛ نقطه قوت حمیدیان
آنچه در این تقابل جلب توجه میکند، توانایی حمیدیان در حفظ استقلال بازی خود است. او نه در سایه حضور محمدزاده قرار میگیرد و نه برای دیده شدن به اغراق و نمایشگری متوسل میشود. نقطه قوت بازی او در همین خویشتنداری و کنترل است. حمیدیان بهخوبی میداند چه زمانی باید با یک نگاه، چه زمانی با سکوت … …


دانلود از کافه بازار



















































































































![[شجاعالدین ابراهیمی] پرسه در قلمرو طامات](/news/u/2026-11-14/ettelaat-d86ck.jpg)








![[وحید خانهساز] حنجره، کالا نیست!](/news/u/2026-11-13/ettelaat-16gyk.jpg)






















![[شجاعالدین ابراهیمی] سرگرمیمان لگد زدن به آرزوهای باطل است](/news/u/2026-11-11/ettelaat-15flw.jpg)
![[حجتاله مرادخانی] صنایعدستی و آینده جمعیت روستایی ایران](/news/u/2026-11-11/ettelaat-czzjf.jpg)










