شکلاتی که آب شد و جهان را تغییر داد؛ داستان جالب کشف مایکروویو

به گزارش ایسنا، به نقل از دیجیاتو، اما این دستگاه چگونه بدون شعله غذا را گرم می‌کند؟ چرا گاهی یک قسمت غذا آن‌قدر داغ می‌شود که زبانمان را می‌سوزاند، درحالی‌که قسمت دیگر هنوز سرد است؟ و آیا امواج نامرئی آن واقعاً سرطان‌زا هستند؟ پاسخ این سؤال‌ها به داستان کشفی برمی‌گردد که از یک آزمایشگاه نظامی آغاز شد.

یک اتفاق عجیب در آزمایشگاه؛ شکلاتی که بی‌دلیل آب شد!

سال ۱۹۴۵ است و جنگ جهانی دوم به روزهای پایانی خود نزدیک می‌شود. در همین روزها، مهندسان شرکت آمریکایی «ریتیون» (Raytheon) در آزمایشگاه‌های خود مشغول توسعه و بهبود سامانه‌های راداری هستند؛ فناوری پیشرفته‌ای که می‌تواند هواپیماهای دشمن را از فاصله‌های دور، حتی در تاریکی شب، شناسایی کند. در میان این مهندسان، مردی به‌نام پرسی اسپنسر روی یکی از مهم‌ترین قطعات سامانه‌های راداری کار می‌کند؛ دستگاهی به‌نام مگنترون که قادر است امواج الکترومغناطیسی قدرتمندی تولید کند.

روزی هنگام کار در آزمایشگاه، اتفاقی غیرمنتظره توجه اسپنسر را جلب کرد. او متوجه شد شکلاتی که در جیبش داشت، ذوب شده است؛ درحالی‌که نه در معرض شعله قرار گرفته بود و نه با سطح داغی تماس داشت. این اتفاق برای اسپنسر عجیب بود و او را به فکر فرو برد: چه چیزی می‌توانست بدون تماس مستقیم، شکلات را گرم کند؟

اسپنسر به دستگاهی مشکوک شد که در نزدیکی آن مشغول کار بود؛ مگنترون، قطعه‌ای که امواج الکترومغناطیسی قدرتمندی برای سامانه‌های راداری تولید می‌کرد. این امواج نامرئی در فضا منتشر می‌شدند و با بازتاب از اجسام، به شناسایی موقعیت آن‌ها کمک می‌کردند. اما آیا ممکن بود همین امواج، انرژی خود را به مواد غذایی منتقل کنند و باعث گرم‌شدن آن‌ها شوند؟

البته اسپنسر نخستین کسی نبود که به اثر گرمایی امواج الکترومغناطیسی پی می‌برد. پیش از او نیز پژوهشگرانی از امواج رادیویی برای گرم‌کردن مواد استفاده کرده بودند. بااین‌حال، آنچه اسپنسر را متمایز می‌کرد، توجه به کاربردی تازه بود: آیا می‌شد از فناوری رادار برای پخت سریع غذا استفاده کرد؟ او تصمیم گرفت به‌جای حدس‌زدن، این احتمال را آزمایش کند. کنجکاوی درباره یک شکلات ذوب‌شده، به‌تدریج به ایده‌ای تبدیل شد که قرار بود شیوه پخت‌وپز را در میلیون‌ها آشپزخانه جهان تغییر دهد. …