جنگ از نگاه کودک تهرانی | فیلم «پرواز»، تجربه‌ای فراتر از روایت‌های روزمره

همشهری آنلاین: جنگ را می‌توان از پشت نقشه‌ها و در میان آمار و خبرها روایت کرد؛ اما برای کودکی که در میانه‌ آن زندگی می‌کند، جنگ پیش از هر چیز صدایی است که ناگهان بلند می‌شود، خیابانی است که چهره‌اش تغییر می‌کند و دلواپسی‌ای است که به عزیزان و دوست‌داشتنی‌های کوچک او گره می‌خورد. ثبت تصویری این تجربه فقط بازگویی یک واقعه نیست؛ تلاشی است برای نگه‌داشتن ردّ عواطف و نگاه کودکانه در حافظه‌ جمعی.

جنگ از نگاه کودک تهرانی فیلم «پرواز» از همین زاویه به جنگ رمضان ۱۴۰۵ نزدیک می‌شود: از نگاه دختری هشت‌ساله که جهان پرآشوب اطرافش را از خلال یک دلبستگی صمیمی می‌بیند.

اسرا سال‌ها از کبوتر سفیدی به نام «برفی» نگهداری کرده است. وقتی نگران می‌شود صدای موشک‌ها کبوتر را بترساند، با مادرش راهی محل تجمع کبوترها می‌شود تا او را آزاد کند. نقطه‌ آغاز فیلم، دغدغه‌ای ساده و انسانی است: اسرا نمی‌خواهد موجودی را که دوست دارد، بترساند. همین تصمیم، دریچه‌ای به جهان عاطفی کودک می‌گشاید؛ جهانی که در آن همدلی با یک پرنده می‌تواند راهی برای فهم ترس، مراقبت و مسئولیت باشد.

اهمیت این انتخاب در آن است که کودک در فیلم صرفاً شاهدی کوچک در حاشیه‌ رویدادها نیست. آنچه برای اسرا اهمیت دارد، مسیر خودش را دارد و تصمیمش از منطق عاطفی او پیروی می‌کند. فیلم از تماشاگر می‌خواهد جهان را نه از جایگاه کسی که همه‌چیز را می‌داند، بلکه از نگاه کودکی ببیند که در دل موقعیتی دشوار می‌کوشد از چیزی که دوستش دارد محافظت کند.

تولید و همبستگی در میانه جنگ

ساخت فیلم در میانه‌ جنگ رمضان، بخشی از زمینه شکل‌گیری این اثر است. گروهی ۲۵ نفره از عوامل حرفه‌ای سینما و تلویزیون برای خلق «پرواز» کنار هم قرار گرفتند. مجری طرح فیلم، شهرداری منطقه ۱۹ است. در شرایطی دشوار، همکاری و همراهی چنین گروهی نشان می‌دهد که آفرینش یک اثر سینمایی، افزون بر ایده و بازی، به تعهد جمعی و تلاش پیوسته نیاز دارد.

حمایت از فیلم‌هایی با مضمون … …