«در 86 سالگی مستأجرم»؛ این فریاد فقط صدای اصغر سمسارزاده نیست - تسنیم

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، پیشکسوتی که سال‌ها برای مردم بازی کرد، امروز در 86 سالگی مستأجر است؛ روایت اصغر سمسارزاده شاید فقط یک گلایه شخصی نباشد، بلکه تصویری تلخ از وضعیت هنرمندانی باشد که سال‌ها سرمایه فرهنگی این کشور بوده‌اند و امروز برای ابتدایی‌ترین نیازهای زندگی‌شان چشم‌انتظار حمایت‌اند.

گاهی یک جمله بیشتر از صدها گزارش حرف برای گفتن دارد. وقتی یک هنرمند 86 ساله، با دهه‌ها سابقه در رادیو، تلویزیون و سینما، روبه‌روی دوربین می‌نشیند و از اجاره‌خانه‌اش می‌گوید، دیگر نمی‌توان ماجرا را صرفاً یک گلایه شخصی دانست. اینجا پای پرسشی بزرگ‌تر در میان است؛ اینکه با هنرمندانی که سال‌های جوانی و عمرشان را پای فرهنگ و سرگرمی مردم گذاشته‌اند، در سال‌های پیری چه می‌کنیم؟

اصغر سمسارزاده، بازیگر و گوینده پیشکسوت، اخیراً از شرایط زندگی‌اش گلایه کرده و صریح گفته است: «من در 86 سالگی مستأجرم.» او از مسئولان فرهنگی نیز انتقاد کرده و از وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و رئیس سازمان صداوسیما خواسته است برای وضعیت او چاره‌ای بیندیشند.

گلایه او حتی به یک درخواست بسیار ساده ختم می‌شود؛ اینکه یک واحد مسکونی کوچک، حدود 60 متر، برای او فراهم شود. نه خانه‌ای اشرافی، نه زندگی تجملاتی؛ فقط سقفی که در سال‌های پایانی عمر، دغدغه اجاره‌بهایش را از روی دوش یک هنرمند بردارد.

او در بخشی از صحبت‌هایش با لحنی گلایه‌آمیز می‌گوید که سال‌هاست این موضوع را مطرح کرده و وعده‌هایی شنیده، اما اتفاقی نیفتاده است. حتی تأکید می‌کند که یک خانه 60 متری هم برایش کافی است. این حرف شاید در نگاه اول یک مطالبه شخصی به نظر برسد، اما اگر کمی عقب‌تر بایستیم، تصویری بزرگ‌تر دیده می‌شود؛ تصویری که اصغر سمسارزاده تنها یکی از قاب‌های آن است.

هنرمندانی که دیگر صدایشان شنیده نمی‌شود

همه پیشکسوتان این شانس را ندارند که دوربین‌ها مقابلشان قرار بگیرد و حرفشان شنیده شود. بسیاری از هنرمندان قدیمی اساساً اهل مصاحبه نیستند، در فضای رسانه‌ای حضور ندارند یا توانایی و شرایط مطرح کردن مشکلاتشان را ندارند. …