آیا کاهش ظاهری فشار نظامی آمریکا واقعاً به معنای کاهش احتمال جنگ است یا میتواند بخشی از یک بازآرایی و عملیات فریب باشد؟
ماجرا از چند خبر مهم آغاز میشود.
ناو هواپیمابر «یواساس جورج اچ. دبلیو. بوش» که از ماه مارس در منطقه حضور داشت، به همراه ناوشکن موشکانداز «یواساس دلبرت دی. بلک» از منطقه درگیری در خاورمیانه خارج شده و چهارم اکتبر در پوکت تایلند پهلو گرفته است. این جابهجایی باعث شده در حال حاضر «یواساس جورج واشنگتن» تنها ناو هواپیمابر آمریکایی حاضر در منطقه عملیاتی مرتبط با جنگ ایران باشد. با این حال، همزمان «یواساس تئودور روزولت» از سندیگو حرکت کرده و انتظار میرود به منطقه خاورمیانه برسد؛ بنابراین خروج «جورج اچ. دبلیو. بوش» را نمیتوان بهتنهایی نشانه عقبنشینی آمریکا دانست.
در مورد بمبافکنهای B-۱B نیز تصویر مشابهی شکل گرفته است.
تمام بمبافکنهای B-۱B آمریکا از پایگاه RAF Fairford در بریتانیا خارج شدهاند؛ پایگاهی که یکی از نقاط مهم استقرار بمبافکنهای سنگین آمریکا در اروپا و محل استفاده این هواپیماها در عملیات علیه ایران بوده است. این خروج پس از افزایش نگرانیهای امنیتی در اطراف پایگاه صورت گرفت و مقامهای آمریکایی آن را با تهدید احتمالی علیه این پایگاه مرتبط دانستهاند. ایران هرگونه ارتباط با این ماجرا را رد کرده است.
در نگاه اول، این خبر نیز میتواند بهعنوان نشانهای از کاهش توان تهاجمی آمریکا در منطقه تفسیر شود؛ اما این برداشت یک اشکال مهم دارد. خروج B-۱ها از فیرفورد به معنای خارج شدن آنها از چرخه عملیات نیست. فرماندهی اروپایی آمریکا تأکید کرده است که بمبافکنهای آمریکایی، از جمله B-۱، B-۲ و B-۵۲، قابلیت انجام مأموریت از خاک آمریکا و نقاط دیگر جهان را دارند. بنابراین، این جابهجایی بیشتر از آنکه بهتنهایی نشانه کاهش قدرت ضربتی آمریکا باشد، میتواند نشانه تغییر محل استقرار و آرایش عملیاتی باشد. …


دانلود از کافه بازار





























































