باشگاهی که مأموریت اصلی آن باید توسعه ورزش، حمایت از استعدادهای جوان و حضور موفق در رقابتهای ورزشی باشد، حالا با انتشار بیانیهای خطاب به استاندار کردستان، عملاً به یکی از بازیگران بحث تغییر فرماندار تبدیل شده و نسبت به این تصمیم موضعگیری کرده است.
اینجا یک پرسش اساسی مطرح میشود؛ مرز میان مطالبهگری ورزشی و ورود به مناسبات سیاسی و مدیریتی کجاست؟
هیچکس منکر حق باشگاههای ورزشی برای مطالبه امکانات، حمایت مالی، زیرساختهای ورزشی و پیگیری مطالبات ورزشکاران نیست. اتفاقاً چنین مطالبهگریهایی ضروری و قابل دفاع است؛ اما اینکه یک مجموعه ورزشی، ادامه مدیریت یک فرماندار را بهعنوان مطالبه خود مطرح کند و برای تغییر احتمالی یک مدیر دولتی خطونشان بکشد، موضوعی متفاوت است که نیازمند تأمل جدی است.
در لیگ NBA، یا ورزش حرفهای جهان، باشگاههایی مانند رئال مادرید، بارسلونا، پاریسنزرمن، بایرنمونیخ، اینترمیلان و… ممکن است درباره مسائل اجتماعی، فرهنگی و حتی برخی تصمیمات سیاسی اظهارنظر کنند؛ اما آیا تاکنون دیدهایم مدیرعامل یک باشگاه، ادامه فعالیت یک فرماندار یا استاندار را به مطالبه رسمی مجموعه ورزشی خود تبدیل کند و از تغییر یک مدیر دولتی بهعنوان تهدیدی برای آینده ورزش سخن بگوید؟
البته مقایسه صرف باشگاههای ایرانی با باشگاههای بزرگ اروپایی نمیتواند مبنای حقوقی این بحث باشد؛ مسئله اصلی، تفکیک مسئولیتها و جلوگیری از تبدیل ظرفیت ورزش به ابزار فشار در مناسبات مدیریتی است.
مگر ورزش مریوان به یک باشگاه خلاصه میشود؟
نکته قابل تأمل دیگر اینکه مریوان تنها با یک باشگاه و یک رشته ورزشی شناخته نمیشود.
در حال حاضر باشگاه پتروصنعت مریوان در لیگ دسته اول بسکتبال کشور و باشگاه وارو انرژی مریوان در لیگ دسته اول فوتسال کشور حضور دارند؛ مجموعههایی که تاکنون چنین بیانیهای در مخالفت با تغییر فرماندار منتشر نکردهاند. …


دانلود از کافه بازار




























































