بازار
«مرگ چوب صندل» حکایت رویارویی اراده مردمانی اصیل و پاک در برابر فساد دودمان چینگ، آخرین سلسله امپراتوری چین است که با شورشی جانانه در جهت به کرسی نشاندن حق خود و طرد استعمار به حرکت درآمدند.
«مو یان» با نگاهی به «شورش بوکسورها» (۱۸۹۸–۱۹۰۱) در گائومی شهری در ایالت شاندونگ چین داستان دو ابرقهرمان افسانه‌ای «سان بینگ» استاد مائوکیانگ، نوعی از اپرا و از رهبران شورش بوکسورها و «سان مینیانگ» دختر جسور و خودساخته‌اش را پیش می برد. در ادامه داستان هم‌زمان با دستگیری سران شورش بوکسورها تراژدی سان بینگ نیز رقم می خورد: مجازات هولناک «مرگ چوب صندل» که در آن فرد تا لحظه مرگ عذابی جانکاه را تجربه خواهد کرد.
مو یان نویسنده کتاب
در یادداشت نویسنده درباره کتاب، «مو یان» از صداهایی یاد می کند که کتاب را شکل دادهاند و قصه‌ای غریب را به خاطر می آورد: راه‌آهن جیائوژو- جینان تقریباً در سال ۱۹۰۰ کشیده شد. زمانی‌که پدربزرگ و مادربزرگم کودک بودند کارگران موبستۀ دم‌اسبیِ چینی تیرک‌های چوبی را زیر نظر مهندسان عمران آلمانی با دستگاه‌هایی که از کشورشان آورده بودند در فاصله‌ای حدود بیست لی از مزارع دهکدۀ ما با آینه‌های بسیار کوچکِ کارگذاشته کشیدند.
سپس سربازان آلمانی، موهای دم‌اسبی بسیاری از جوانان تنومند چینی را بریدند و زیر تیرک‌ها و میخ‌های راه‌آهن خاک کردند. مردان جوان با موهای کوتاه‌شده دیگر به اشیایی بی‌ارزش، افرادی ناکارآمد و ملال‌آور تبدیل شدند.
«مو یان» سپس داستان محلی دیگری را حکایت می کند که معتقد است آلمان‌ها برای کشیدن خط راه‌آهن در چین زبان کارگران را قطع می کرده‌اند تا آلمانی صحبت کنند. هر دو این داستان‌ها به واکنش مردمی به استعمار اشاره دارد که با هوشمندی در سراسر رمان انعکاس داده شده است. …
