بازار
«از سه ثانیۀ طلایی محافظت کن، از کیف پولت محافظت کن.» در هفته‌های اخیر، در چین، ویدئویی از پلیس خوش‌برخوردی به نام گوئو تائو به‌طور گسترده دست‌به‌دست شده است که این پیام را مطرح می‌کند ــ‌هشداری دربارۀ برخورد با کلاهبردارانی که از طریق تلفن تماس می‌گیرند. فقط یک سلام ساده کافی است تا مجرمان صدای فرد را ضبط کنند و سپس با هوش مصنوعی، نسخه‌ای مصنوعی از آن بسازند تا دوستان و بستگانش را فریب دهند. بنابراین، همان‌طور که آقای گوئو می‌گوید، بهتر است هنگام دریافت تماس از شماره‌های ناشناس، سه ثانیه سکوت کنید تا ببینید آیا انسانی واقعی صحبت می‌کند یا خیر. توصیۀ بدی نیست. این موضوع همچنین با یکی از مهم‌ترین پرسش‌های دنیای فناوری ارتباط دارد: دیدگاه چین دربارۀ خطرات هوش مصنوعی چیست؟
بسیاری از ناظران معتقدند چین به خطرات هوش مصنوعی اهمیت چندانی نمی‌دهد. دونالد ترامپ یکی از آن‌هاست. ماه گذشته، در توجیه بی‌علاقگی‌اش به مقررات‌گذاری گفت: «چین مطلقاً هیچ اقدامی برای جلوگیری از پیشرفت هوش مصنوعی انجام نخواهد داد.» در واقع، نظرسنجی‌ها از خوش‌بینی فراگیر چینی‌ها نسبت به هوش مصنوعی حکایت دارند. در نظرسنجی مؤسسۀ گالوپ، ۹۳ درصد پاسخ‌دهندگان در چین گفتند که هوش مصنوعی عمدتاً به نفع کشورشان خواهد بود، در حالی که این رقم در آمریکا تنها ۳۶ درصد بود. در پکن، درخواست‌ها برای همکاری چین با آمریکا به‌منظور کند کردن توسعۀ مدل‌های پیشرفتۀ هوش مصنوعی را نادیده گرفته‌اند. وزارت امور خارجه چین می‌گوید «هراس‌افکنی» به نفع هیچ‌کس نیست.
اما در واقعیت، چین به‌شدت نگران ایمنی هوش مصنوعی است. کلاهبرداریِ تلفنی فقط نوک کوه یخ نگرانی‌های این کشور است. دغدغه‌های چین بسیار متفاوتند، از فعالیت‌های مجرمانه، حذف مشاغل و امنیت ملی گرفته تا، بله، سناریوهای از دست رفتن کنترل بر هوش مصنوعی که خواب را از چشم برخی در سیلیکون ولی ربوده است. …
