احمد پوری -مترجم و نویسنده- در ویدئویی که در ابتدای مراسم پخش شد، در سخنانی گفت: «من باید اول با شعر یک پیوند درست ببندم و بعد سراغ ترجمه بروم. خیلی‌ها که سراغ ترجمه شعر نرودا رفته‌اند، معتقدند ترجمه نوعی اعتیاد می‌آورد و واقعاً همین‌طور است. حتی الان که اصلاً نمی‌خواهم ترجمه کنم، کتاب نرودا را برمی‌دارم و شعر می‌خوانم؛ مثل اینکه حافظ برداشته‌ام و می‌خوانم. نه اینکه هیچ ربطی میان حافظ و نرودا نباشد، منظورم این است که این دو شاعر تا این اندازه اشتراکات روحی دارند. من معتقدم باید نوعی پیوستگی میان شاعر و مترجم به وجود بیاید؛ پیوستگی‌ای ناخودآگاه که نمی‌توان آن را در قالب حرف یا فرمول توضیح داد. احساس می‌کنم فهمیده‌ام شاعر چه می‌خواهد بگوید. معتقد نیستم همه شعرها به یک شکل هستند، اما وقتی ترجمه می‌کنم احساس می‌کنم اول باید حس شعر را بگیرم و بعد سراغ واژه‌ها بروم. بارها گفته‌ام که حس در ترجمه شعر خیلی مهم است؛ مهم‌تر از واژه‌ها و حتی مهم‌تر از خیلی چیزهای دیگر. مترجم باید ابتدا حس اثر را دریافت کند و بعد آن را به زبان مقصد منتقل کند.»
بهرنگ کیائیان -مدیر نشر چشمه- در سخنانی با خواندن بخش‌هایی از شعر ناظم حکمت، آن را سرنخی برای ورود به جهان احمد پوری دانست و گفت: جهانی که در آن شعر و زندگی از یکدیگر جدا نیستند و شعر فقط برای خواندن و لذت بردن نیست، بلکه راهی برای دیدن، کسب تجربه و فهم زندگی است. وقتی قرار باشد درباره احمد پوری حرف بزنیم، طبیعتاً می‌توانیم از کتاب‌ها، ترجمه‌ها، رمان‌ها و سال‌های طولانی فعالیت ادبی او بگوییم، اما برای شناختن او ناچاریم فراتر از فهرست آثارش قدم بگذاریم؛ زیرا اهمیت احمد پوری فقط در کتاب‌هایی نیست که ترجمه یا نوشته، بلکه در نگاهی است که به شعر و زندگی دارد و تأثیری که این نگاه بر خوانندگان و فضای ادبی ما گذاشته است. …
دانلود از کافه بازار
