گروه بین‌الملل-رجانیوز: پس از دو جنگ تحمیلی اخیر اسرائیلی- آمریکایی بر جمهوری اسلامی ایران، مسئله فلسطین با مظلومیت معناداری، در سایه تحولات این دو نبرد منطقه‌ای قرار گرفت. برای تبیین و احیای دغدغه غزه، با محسن فایضی، کارشناس و متخصص مسئله فلسطین گفت‌وگو کردیم.  مشروح این مصاحبه به گزارش رجانیوز، به شرح زیر است.  رجانیوز: با گذشت حدود ۶ ماه از جنگ و با وجود آتش‌بس شکننده، به نظر شما اولویت‌بندی و پرداختن به مسئله غزه در این مقطع خاص، چه اهمیتی فراتر از یک رویداد خبری معمولی دارد؟ به عبارت دیگر، چرا نباید اجازه دهیم این پرونده از کانون توجه تحلیل‌ها و تصمیم‌گیری‌ها خارج شود و غفلت از آن در مقطع کنونی چه تبعاتی برای نگاه راهبردی به همراه خواهد داشت؟ محسن فائضی، تحلیلگر مسائل فلسطین: پس از دو سال جنگ، تحولات مختلفی رخ داد و اسرائیلی‌ها در سایه طرح ترامپ به راهبرد تن‌دادن یا پذیرفتن کشانده شدند، به گونه‌ای که قرار شد دولت تکنوکراسی در غزه ذیل شورای صلح شکل بگیرد و حماس خلع سلاح شود. اما این طرح با تأخیر جدی مواجه شد و این تأخیر به باور اسرائیل‌ها در وهله اول ناشی از هوشمندی حماس است که در طول توقف جنگ، تلاش کرد وضعیت خود را بازیابی کند و در فضای داخلی و تشکیلاتی بر کاهش آسیب‌های اجتماعی متمرکز شود.   در یک ماه گذشته اعلام شد که در سایه میانجی‌گری مصر و ترکیه، حماس پذیرفته که بر اساس طرح، خلع سلاح شود و اسرائیل از بخش‌هایی از غزه خارج گردد، اما همچنان همه می‌دانند که خلع سلاح حماس یک امر واقع‌نشدنی است و تضمین اجرایی مشخصی وجود ندارد. از سوی دیگر، هفتم اکتبر در مقابل اقداماتی رخ داد که اسرائیل قصد داشت با شدت بیشتری اجرا کند و اسناد نشان می‌دهد.  عملیات‌هایی مانند پیجرها، سقوط سوریه، حمله به لبنان و ترور رهبران مقاومت، پیش از هفتم اکتبر برنامه‌ریزی شده بود. بنابراین فراموش نشدن غزه به معنی درک این کلان‌پروژه است که اسرائیل و آمریکا به دنبال نظم جدید منطقه‌ای و حذف محور مقاومت هستند و فلسطین همچنان خط مقدم این نظم جدید است.   اگر از غزه غفلت کنیم، در حقیقت کلان‌پروژه دشمن را نادیده گرفته‌ایم و هزینه آن، تضعیف معماری امنیتی محور مقاومت و از دست رفتن جایگاه فلسطین در نظم آینده منطقه خواهد بود.  رجانیوز: با ورود مستقیم ایران به معادلات بازدارندگی (هم‌چون طرح شرط توقف جنگ غزه برای بازگشایی تنگه هرمز از سوی آقای رضایی) و متعاقباً تجلیل حماس از این موضع، مفهوم «وحدت ساحات» ابعاد تازه‌ای یافته است. این هم‌صدایی در سطح راهبردی، چه پیامی برای آینده هماهنگی جبهه‌های مقاومت و معادلات امنیت ملی ایران در دوران پس از جنگ دارد؟ آقای فایضی: در اولین موضع‌گیری رسمی آقای محسن رضایی پس از انتصاب به دبیری شورای عالی امنیت ملی، غزه به عنوان بند اول تفاهم‌نامه میان ایران و آمریکا لحاظ شد که با استقبال حماس مواجه گردید. این پیوند میان تحولات لبنان و دیگر مناطق با مسائل ایران، که اکنون به دلیل شدت و ماهیت خود محوریت تحلیل‌ها را به خود اختصاص داده، نشان‌دهنده آن است که ایران با هوشمندی و بر اساس روند راهبردی پیشین خود، بر ضرورت «وحدت ساحات» تأکید دارد و در همان فضای جدید، کنشگری فعالانه‌ای را دنبال می‌کند.   حماس نیز از این پیوند استقبال کرده است، چرا که توقف اقدامات نظامی‌گرایانه اسرائیل در غزه به نفع حماس تمام می‌شود و این پیوند با رویکرد «وحدت ساحات» در ایران، در هر توافقی، اعم از تفاهم‌نامه یا هر عنوان دیگر، در مسیری قرار دارد که حماس برای جبران ضربات وارده و بازپس‌گیری کنترل خود در غزه، از آن بهره می‌برد.   همچنین، این هم‌صدایی در سطح راهبردی، پیام‌آور این واقعیت است که محور مقاومت، علیرغم آسیب‌های وارد شده، همچنان به دنبال تقویت جایگاه خود و بازیابی اجتماعی است و فلسطین به عنوان خط مقدم نظم جدید منطقه‌ای، کماکان محور کنش‌های این جبهه به شمار می‌رود.  رجانیوز: اگر امروز از مسئله غزه غافل شویم و آن را به عنوان یک پرونده «تمام‌شده» تلقی کنیم، یا از اهمیت آن در سیاست کمرنگ تر شود، چه هزینه‌های جبران‌ناپذیری برای آینده مقاومت و نظم منطقه‌ای به همراه خواهد داشت؟ آقای فایضی: اگر امروز از مسئله غزه غافل شویم، در حقیقت کلان‌پروژه دشمن را نادیده گرفته‌ایم؛ پروژه‌ای که اسرائیل و آمریکا پیش از هفتم اکتبر برای ایجاد نظم جدید منطقه‌ای و حذف محور مقاومت تدوین کرده بودند و هفتم اکتبر یک اقدام پیشدستانه برای جلوگیری از تحقق این طرح‌های کلان بود.   فراموش نشدن غزه به معنی درک این کلان‌پروژه است و اینکه ما باید بدانیم در برابر این کلان‌پروژه صهیونیستی-آمریکایی که به دنبال نظم جدید منطقه‌ای است، چه کنشی باید داشته باشیم و جایگاه فلسطین چیست. هزینه غفلت از غزه، تضعیف معماری امنیتی محور مقاومت، از دست رفتن اهرم‌های بازدارندگی و نهایتاً تحقق نظم جدید منطقه‌ای بدون جایگاهی برای فلسطین خواهد بود، در حالی که فلسطین قطعاً خط مقدم این نظم جدید منطقه‌ای است.   همچنین، با وجود اینکه توان کنشگری محور مقاومت کاهش یافته، اما همچنان باید جایگاه حماس و محور مقاومت را به عنوان خط مقدم تقویت کنیم و این مسیر تمام نشده است و با نگاهی واقع‌بینانه، باید به تقویت و تداوم آن امیدوار بود.  انتهای پیام/