آسیب های دوقطبی کاذب گسست اجتماعی می آفرینند

رستم و سهراب، پدر و پسری هستند که ناآگاهی از هویت یکدیگر، آنان را در دو قطب میدان نبرد قرار می‌دهد. ناآگاهی ناشی از اختلاف دیدگاه و گرفتارشدن در منطق رویارویی، امکان شناخت و گفت‌وگو را از آنان می‌گیرد. سرانجام، رستم به دستِ خود فرزندش را از میان می‌برد و پس از آگاهی از حقیقت، با فاجعه‌ای جبران‌ناپذیر روبه‌رو می‌شود . اختلاف دیدگاه ، طبیعتِ زیستِ اجتماعی است. تفاوت دیدگاه‌ها به عمیق‌تر شدن ارتباطات و رسیدن به ایده‌های خلاقانه‌تر وگشودن گره های ذهنی واجتماعی کمک می‌کند. از همین رو، اختلاف نظر، بخشِ اجتناب‌ناپذیر در روابط انسانی، کاری و اجتماعی است و اگر به درستی مدیریت شود، به رشد فکری و پیدایشِ راه‌حل‌های بهتر منجر می‌شود .

زمانی که اختلاف دیدگاه و تفاوت‌های طبیعی میان افراد و گروه‌ها ، آنها را به دو جبهه متقابل تبدیل می‌کند ،دوقطبی‌های کاذب و فرساینده پدید می آید. دوقطبی ها ، تقابل اجتماعی را می آفرینند و تقابل اجتماعی نیز به تضعیف امکان تفاهم و همکاری تبدیل می شود ودر نتیجه صف‌بندی‌های هویتی و تعارضی پدید می آید به‌گونه‌ای که هر دو سوی قطب می کوشند به‌جای ارزیابی دیدگاه‌ها بر اساس انطباق با عقل وتجربه و برخورداری از پشتوانه قوی استدلالی، توانایی جامعه برای گفت‌وگو، اعتماد، همکاری، انسجام واتحاد ملی را کاهش دهند. حاصل این وضعیت، فرسایش اعتماد، تضعیف همکاری ، تشدید اختلافات، گسست انسجام عمومی و هدررفتن ظرفیت‌های جامعه است.

یکم

اختلاف نظر در زندگی اجتماعی، طبیعی وحتی سودمند است تفاوت‌ها دیدگاهها به پشتوانۀ تجربه ودانش گوناگونی که هر کس به میزانی از آن بهره مند است، می‌تواند زمینه نقد، اصلاح و نوآوری را فراهم کند. اینکه پیامبر اکرم (ص) اختلاف امت خود را رحمت توصیف کرده است[1] ناظر به همین نگرش است. چه بسا نظر کودکی ،  برتر از نظر پیر با تجربه باشد

بر دمید اندیشه‌ای زان طفل خرد

پیر با صد تجربه بویی نبرد[2] …