روئل مارک گرشت، پژوهشگر بنیاد دفاع از دموکراسیها، و ری تکیه، پژوهشگر ارشد شورای روابط خارجی، در یادداشتی در روزنامه واشنگتنپست استدلال میکنند که ایران در جنگ فرسایشی کنونی اهداف مشخصی را دنبال میکند و حتی تشدید فشارهای اقتصادی و نظامی نیز لزوماً به پذیرش خواستههای آمریکا منجر نخواهد شد. این تحلیل بر این فرض استوار است که رهبران جمهوری اسلامی، برخلاف تصور برخی سیاستگذاران غربی، فشار اقتصادی را الزاماً دلیلی برای سازش نمیدانند و همچنان در پی حفظ توان بازدارندگی و افزایش قدرت چانهزنی خود هستند. راهبرد ایران؛ تغییر موازنه قدرت در خلیج فارس
به اعتقاد نویسندگان، یکی از اهداف اصلی ایران ایجاد نظم جدیدی در خلیج فارس است؛ نظمی که در آن تهران بتواند با دریافت عوارض از کشتیهای عبوری از تنگه هرمز، بر یکی از مهمترین مسیرهای تجارت جهانی انرژی اعمال نفوذ کند و روابط امنیتی آمریکا با کشورهای عربی خلیج فارس را تضعیف سازد.
از نگاه آنها، ایران همچنین به دنبال ایجاد سازوکاری برای بازداشتن آمریکا و اسرائیل از حملات آینده است. نویسندگان معتقدند تا زمانی که تهران نتواند برنامه تسلیحات هستهای مورد ادعای آنان را احیا کند، تسلط بر خلیج فارس و توانایی تهدید یا تخریب زیرساختهای نفت و گاز منطقه، مهمترین ابزار احتمالی آن برای بازدارندگی در برابر واشنگتن و تلآویو خواهد بود.
بر همین اساس، گرشت و تکیه استدلال میکنند که هر توافق دیپلماتیکی برای پایان جنگ، از دیدگاه تهران باید به عقبنشینی آمریکا منجر شود. آنها مدعیاند که حکومت ایران تفاهمنامه اسلامآباد، توافق موقت صلح امضاشده را نیز در همین چارچوب ارزیابی کرده است. …

بازار
































































