ایرنا/ تهران - ایرنا - وقتی ناپایداری و بلاتکلیفی بخشی از زندگی روزمره می‌شوند، فرسودگی روانی دیگر تجربه‌ای شخصی نیست؛ بلکه زنجیری است که کل جامعه را تحت فشار می‌گذارد. اضطراب مزمن، خستگی وجودی و حس تلخ «فردا چه خواهد شد؟» نشان می‌دهد شبکه‌های حمایتی از کار افتاده‌اند و افراد پیش از التیام، مجبور به

اگر بهتر شوم، چه چیزی را از دست می‌دهم؟ این پرسش در ظاهر متناقض است. مگر بهتر شدن چیزی جز رهایی، آرامش و سلامت روان است؟ اما تجربه‌ی بالینی و مطالعات روانشناسی نشان می‌دهد که بهبود همیشه با احساس امنیت همراه نیست. بسیاری از افراد، حتی در دل رنج‌های مزمن، افسردگی‌‌های طولانی یا روابط آسیب‌زا، نوعی آشنایی …

«شب یلدا»، به‌عنوان یک آیین ریشه‌دار ایرانی، فرصتی است که بر گفت‌وگو، شنیدن، قصه‌گویی و با هم‌بودن استوار است. اما وقتی فردای این شب، روز کاری عادی باشد، بخش مهمی از کارکرد روانی آن خنثی می‌شود.

«شب یلدا»، به‌عنوان یک آیین ریشه‌دار ایرانی، فرصتی است که بر گفت‌وگو، شنیدن، قصه‌گویی و با هم‌بودن استوار است. اما وقتی فردای این شب، روز کاری عادی باشد، بخش مهمی از کارکرد روانی آن خنثی می‌شود.

جامعه‌ای که با بحران معنا، اضطراب‌های روزمره و خستگی مزمن دست‌وپنجه نرم می‌کند، نیاز به تکیه‌گاهی دارد؛ و دقیقاً همین نقطه، محل سوءاستفاده «منجی‌سازان» است.