بازار برق ایران سالهاست با یک ناهمخوانی ساختاری روبهروست. از یک سو، توسعه نیروگاههای خورشیدی و تجدیدپذیر کوچک در دستور کار سیاستگذاران قرار دارد و بخش خصوصی هم به سرمایهگذاری در این حوزه ترغیب شده است. از سوی دیگر، مالک یک نیروگاه چندصدکیلوواتی یا چندمگاواتی معمولاً توان و ابزار لازم برای حضور مستقیم در سازوکارهای معاملاتی بازار را ندارد.
دلیل این محدودیت روشن است. معامله برق در بازارهای رسمی، آشنایی با مقررات، زیرساخت فنی، پیشبینی تولید و پیگیری مستمر تعهدات را میطلبد. نیروگاهی با ظرفیت اندک، بهتنهایی نه صرفه اقتصادی چنین مسیری را دارد و نه نیروی انسانی تخصصی آن را. نتیجه این است که بخشی از ظرفیت تولید پراکنده در کشور، از دسترس سازوکارهای شفاف بازار دور میماند.
در همین نقطه، ورود نهادهای تجمیع کننده معنا پیدا میکند. تجمیع کننده برق واسطهای است که ظرفیت چندین نیروگاه کوچک را کنار هم میگذارد و آنها را در قالب یک مجموعه منسجمتر به بازار معرفی میکند. به همین دلیل صدور نخستین پروانه در این حوزه، فراتر از یک رویداد سازمانی برای یک شرکت، نشانهای از شکلگرفتن حلقه تازهای در زنجیره بازار برق است.
تجمیع کنندگی چه فرصتی ایجاد میکند؟
ایده اصلی تجمیع کنندگی ساده است. چند قطره پراکنده، وقتی کنار هم قرار بگیرند، جویباری قابلاعتنا میسازند. هر نیروگاه کوچک بهتنهایی حجم محدودی برق تولید میکند، اما مجموع ظرفیت صدها نیروگاه میتواند در مقیاسی قرار بگیرد که بازار آن را جدی بگیرد. …


دانلود از کافه بازار
































































































































































