در گفتگو با محسن برهانی حقوقدان، طرح جدید مجلس با عنوان «مقابله با نفوذ سرویسهای اطلاعاتی، دولتها و نهادهای بیگانه» را بررسی شده است. بخش هایی از اظهارات محسن برهانی را می خوانید:
- پیشنهاددهندگان این طرح خودشان مصداق ماده ۱ این طرح بوده و در حال آسیب زدن به امنیت استقلال و وحدت ملی کشورند و باید پاسخگو باشند. کلیات این طرح در نشست مجازی 25 مرداد مجلس به تصویب رسیده است.
- در ماده ۸ این قانون، عبارات به گونهای نگارش شده که گویی هر نوع مراجعهای به سفارتخانههای کشورهای دیگر یا دفاتر سازمانهای غیرایرانی در داخل یا خارج از کشور ممنوع است. به واقع انسان از نگارش چنین موادی متعجب میشود. یعنی اشخاص حقیقی برای ابتداییترین حقوق خود، مثل مراجعه به سفارتخانهها جهت اخذ ویزا، باید اجازه بگیرند؟ اگر اجازه نگیرند، مشمول حبس، جزای نقدی درجه چهار و محرومیت از حقوق اجتماعی میشوند.
- بنابر ماده ۸ این قانون، حتی مراجعه برای گرفتن ویزای ساده را هم در بر میگیرد. مشکل اصلی اینجاست که این رویکرد به دنبال کنترل همهجانبه شهروندان است؛ به گونهای که هیچ گونه ارتباطی، حتی در حد گرفتن ویزا، بدون نظارت امنیتی باقی نماند.
- درخصوص رسانهها، ماده ۶ هرگونه مصاحبه و شرکت در گفتوگو را مطلقا ممنوع کرده است. قانون گذار درباره رسانههایی که امریکا و رژیم صهیونیستی تامین مالی میکنند، منع مطلق قائل شده و درباره سایر رسانهها نیز هرگونه اطلاعرسانی را منوط به کسب مجوز کرده است. آیا این اقدام چیزی جز ساکت کردن نیروهای «ایراندوست» و درون نظام نیست؟
- تصور کنید در رسانههای غربی، مواضعی علیه تندرویهای ترامپ و در حمایت از واقعیتهای ایران اتخاذ میشود، تمام اینها در ماده ۶ ممنوع شده و برای آن مجازات سنگین حبس درجه ۶ در نظر گرفته شده است. این یعنی در میدان جنگ رسانهای بینالمللی، خودمان دست خودمان را بستهایم و آسیبهای جدی به کشور وارد خواهیم کرد.
- در ماده ۴ به این حوزه پرداخته شده است. در این ماده، قانونگذار در عمل به جان سازمانهای مردمنهاد (NGOها) افتاده است. عنوان شده این نهادها هیچگونه ارتباطی نباید با خارج داشته باشند مگر با مجوز کارگروه. نه میتوانند کمک بگیرند و نه قراردادی منعقد کنند. این یعنی محدودیت مطلق برای انجیاوها.
- بنا به ماده ۱۴ این قانون،. اگر شما تولید، کارگردانی یا بازیگری فیلم، سریال، مستند یا تئاتر انجام بدهید و تصویر ارائه شده «سیاه» تلقی شود یا «ترویج فرهنگ ضداسلامی» باشد، صادرکننده مجوز، تولیدکننده و منتشرکننده، همگی به اندازه کل هزینه تولید اثر محکوم میشوند. این یعنی یک اثر هنری میتواند کل شبکه تولید و پخش آن را «کن فیکون» کند. این حجم از مجازات برای مفاهیم غیردقیق و سلیقهای، عملا هنر را در ایران به تعطیلی میکشاند.
- این طرح به انزوای هرچه بیشتر ایران در عرصه بینالمللی کمک میکند و روابط بینالمللی را به شدت تحتتأثیر قرار میدهد که در بسیاری موارد به مرحله «قطع مطلق» خواهد رسید.
