در این اقتباس، تغییر نقطه پایان روایت صرفاً جابه‌جایی زمانی یا افزودن رویدادهایی تازه نیست؛ این انتخاب، مسیر مواجهه با شخصیت‌ها و گذشته آنها را نیز تغییر میدهد. عنوان ابن شمر، به معنای پسر شمر، از همین پیوند میان نسل‌ها و اتفاقاتی سرچشمه می‌گیرد که اعضای یک خانواده را به یکدیگر متصل می‌کند. در این میان، سجاد، نوه مصطفی، در مرکز روایت اجرایی قرار می‌گیرد و گذشته در قالب تجربه‌ای زنده روی صحنه بازخوانی می‌شود.
معقولی برای رسیدن به این جهان نمایشی، به اقتباس مکتوب از داستان گلشیری بسنده نکرده است. متن اجرایی ابن شمر در جریان تمرین‌های طولانی، مطالعه جمعی، تماشای فیلم و تجربه مشترک بازیگران شکل گرفته است. اجرای چهارسویه، بهره‌گیری از مایه‌های شبیه‌خوانی و فاصله‌گذاری، ارتباط مستقیم با تماشاگر و استفاده از لهجه محلی دقاقان نیز در ساختن جهان اجرایی این اثر نقش دارند.
اهمیت این انتخاب‌ها تنها در شکل ظاهری اجرا نیست؛ نزدیک‌شدن تماشاگر به فضای میدان روستا، حضور زبان بومی در لحظه‌های تراژیک و شکستن دیوار چهارم، امکان مواجهه‌ای متفاوت با روایت را فراهم می‌کند. معقولی با این حال، برای دریافت مخاطب نسخه‌ای از پیش تعیین‌شده ارائه نمی‌دهد و تأکید می‌کند که گروه قصه را صادقانه روایت می‌کند و داوری نهایی را به تماشاگر می‌سپارد.
در گفتگوی پیش رو با خبرنگار مهر، شکیبا معقولی نویسنده و کارگردان ابن شمر از منطق تغییرات اقتباس، چگونگی شکل‌گیری متن در تمرین، ظرفیت‌های صحنه چهارسویه، بازنمایی زبان محلی و نسبتی می‌گوید که اجرا میان مخاطب و زنجیره اتفاقات برقرار می‌کند.
در اقتباس از داستان معصوم دوم هوشنگ گلشیری، مهم‌ترین تغییر شما در ساختار روایت چه بود و این تغییر چگونه به منطق دراماتیک نمایش شکل داد؟ …
دانلود از کافه بازار
