میناب خاطرهای جمعی و جهانی
علیرضا ایزدی در این نشست با اشاره به پیوند میان حافظه تاریخی، هویت ملی و عدالت بینالمللی، فاجعه مدرسه میناب را رویدادی دانست که نباید در گذر زمان به فراموشی سپرده شود. او با تأکید بر اهمیت روایتگری مستمر و انتقال تجربههای جنگ به نسلهای آینده گفت: «فاجعه میناب هرچند تلخ و ناگوار است، اما باید از آن، یک خاطره جمعی جهانی بسازیم.» به گفته ایزدی، حفظ میراث تاریخی و انتقال تجربههای جنگی، تنها به ثبت اسناد و آثار محدود نمیشود، بلکه مستلزم شکلگیری روایتی پیوسته و قابل انتقال به نسلهای آینده است. او با ابراز نگرانی از گسست میان نسلهای مختلف در شناخت رویدادهای تاریخی افزود که ضعف در روایتگری میتواند به فراموشی بخشهایی از تجربه جمعی جامعه منجر شود. ایزدی برای توضیح ماندگاری پیامدهای جنگ، به روستایی در کرمانشاه اشاره کرد که به گفته او، آثار بمباران شیمیایی پس از چهار دهه همچنان بر سلامت نوزادان متولدشده در آن منطقه تأثیر میگذارد. این مثال از نگاه او نشان میدهد که آثار جنگ با پایان درگیریها از میان نمیروند و ممکن است در زندگی، سلامت و تجربه نسلهای بعدی ادامه یابند. رئیس مرکز ثبت، حفظ و احیای میراثفرهنگی و طبیعی، پیوستگی روایت را شرط اصلی ماندگاری حافظه جمعی دانست و تصریح کرد: «اگر امروز درباره میناب سخن بگوییم و فردا آن را رها کنیم، قطعا گرفتار فراموشی خواهیم شد.» او بر ضرورت همبستگی عمومی، همکاری نهادهای مسئول و تدوین برنامهای بلندمدت برای ثبت مستند این واقعه در حافظه تاریخی ایران و جهان تأکید کرد.
دادخواهی بدون ثبت حقیقت ممکن نیست
محمدهادی ذاکرحسین نیز … …

بازار







































































































