غزل شماره ۲۵۵ حافظ
یوسفِ گمگشته بازآید به کنعان، غم مخور
کلبهٔ احزان شود روزی گلستان، غم مخور
ای دل غمدیده، حالت بِه شود، دل بد مکن
وین سرِ شوریده باز آید به سامان، غم مخور
گر بهارِ عمر باشد باز بر تختِ چمن
چتر گل در سر کشی، ای مرغِ خوشخوان، غم مخور
دورِ گردون گر دو روزی بر مراد ما نرفت
دائماً یکسان نباشد حال دوران، غم مخور
هان مشو نومید چون واقف نه‌ای از سر غیب
باشد اندر پرده بازی‌های پنهان، غم مخور
ای دل ار سیل فنا بنیاد هستی برکند
چون تو را نوح است کشتیبان، ز طوفان غم مخور
در بیابان گر به شوق کعبه خواهی زد قدم
سرزنش‌ها گر کند خار مغیلان، غم مخور
گرچه منزل بس خطرناک است و مقصد بس بعید
هیچ راهی نیست کان را نیست پایان، غم مخور
حال ما در فرقت جانان و ابرام رقیب
جمله می‌داند خدای حال‌گردان، غم مخور
حافظا در کنج فقر و خلوت شب‌های تار
تا بود وردت دعا و درس قرآن، غم مخور تفسیر فال حافظ امروز؛ روزهای سخت به پایان می‌رسند
پیام اصلی این غزل، امیدواری در روزهای دشوار است. حافظ با اشاره به داستان حضرت یوسف و بازگشت او به کنعان، از پایان یافتن دوری و اندوه سخن می‌گوید. همان‌طور که کلبه احزان می‌تواند روزی به گلستان تبدیل شود، شرایط دشوار زندگی هم همیشگی نیست و ممکن است با گذر زمان تغییر کند.
اگر نیت شما درباره موضوعی است که مدت‌هاست برای رسیدن به آن تلاش می‌کنید، این غزل شما را به ناامید نشدن دعوت می‌کند. شاید در مسیر رسیدن به خواسته‌تان با تأخیر، مخالفت یا موانعی روبه‌رو شده باشید؛ اما پیام شعر این است که نباید یک دوره سخت را پایان همه فرصت‌ها بدانید. …
دانلود از کافه بازار
