بازار
عددی که در اخبار می‌شنویم، معمولاً قیمت قرارداد‌های آتی برنت روی تابلو است؛ درحالی‌که پالایشگاه باید هزینه دریافت یک محموله واقعی را بپردازد، این کار صورت‌حساب سنگین‌تر دیگری دارد. قیمت نقدی برنت اروپا در دهم مهر به حدود ۱۳۶ دلار رسید و مدیرعامل شورون نیز از نفت تحویل‌شده تا ۱۵۰ دلار در برخی بازارهای آسیایی خبر داد. این ارقام نشان می‌دهند قیمت اعلام‌شده، تمام هزینه خرید نفت نیست چرا که پالایشگاه فقط قیمت نفت را حساب نمی‌کند؛ برایش مهم است که محموله در نهایت چقدر تمام می‌شود. کرایه، بیمه و هزینه تأخیر می‌توانند نفت ارزان‌تر در مبدأ را به خوراک گران‌تر در مقصد تبدیل کنند. مایک ورث، مدیرعامل شورون، در گزارش رویترز هشدار داده که کاهش ذخایر نفت و سوخت، سیستم انرژی را شکننده‌تر کرده و کف قیمت را بالاتر برده است. ذخایری که امروز کمبود را جبران میکنند، فردا برای مهار شوک بعدی در دسترس نخواهند بود. اما چه چیزی هزینه دریافت نفت را بالا برده است؟ بخشی از پاسخ را باید در مدیریت جدید تنگه هرمز پس از جنگ تحمیلی سوم جست‌وجو کرد.
رشد 10 برابری هزینه انتقال نفت آمریکا!
رابرت راپیر در گزارش اول آبان اویل‌پرایس نوشته است که هزینه حمل دو میلیون بشکه نفت از آمریکا به ژاپن، نسبت به هزینه ۹ میلیون‌دلاری سفری مشابه در سال قبل، ۹ برابر شده و به حدود ۸۱ میلیون دلار رسیده است. همان مقدار نفت در همان مسیر، اکنون ۷۲ میلیون دلار بیشتر هزینه دارد. کرایه سفر ۸۰۰ درصد افزایش یافته و هزینه حمل هر بشکه، با رشد ۳۶ دلاری، از 4.5 دلار به 40.5 دلار رسیده است.
خرید نفت از آمریکا برای پالایش‌گران آسیایی، ریسک دیگر این مسیر است؛ تخفیف نفت باید آن‌قدر باشد که کرایه سنگین مسیر را جبران کند. تسوتانا پاراسکووا در گزارش دوم آبان اویل‌پرایس نوشته است که هزینه سفر ابرنفتکش از آمریکا به چین، نسبت به متوسط چندساله پیش از جنگ، حدود ۱۰ برابر شده و در اوایل اکتبر به ۸۰ میلیون دلار رسیده بود. این هزینه در مسیر آمریکا به آسیا، در هفته انتشار گزارش نیز همچنان حدود ۶۰ میلیون دلار بود؛ یعنی برای محموله‌ای دو میلیون‌بشکه‌ای، هر بشکه حدود ۳۰ دلار فقط هزینه حمل داشت. …
