بازار
به گزارش خبرگزاری تسنیم از گرگان، بعضی ورزشکاران با یک مدال شناخته می‌شوند و بعضی دیگر با مسیری که برای رسیدن به آن مدال طی کرده‌اند؛ مسیری که در آن، هر پرش می‌تواند حاصل سال‌ها تمرین، هر فرود نتیجه عبور از اضطراب و هر سکو روایت ایستادن در برابر محدودیت‌هایی باشد که کمتر دیده می‌شوند.
مهدی الفتی، ژیمناست گرگانی ایران، از آن دسته ورزشکارانی است که برای روایت زندگی حرفه‌ای‌اش نمی‌توان فقط به رنگ مدال‌ها بسنده کرد؛ داستان او، هم روایت پرواز در ارتفاع رقابتهای جهانی است و هم حکایت دشواری‌های ماندن در قله ورزش قهرمانی.
الفتی با تخصص در ماده پرش خرک، جایی که فاصله میان اجرای موفق و یک اشتباه کوچک می‌تواند سرنوشت سال‌ها تلاش را تغییر دهد، نام خود را در تاریخ ژیمناستیک ایران ثبت کرده است. او در بازیهای آسیایی هانگژو که در سال 2023 برگزار شد، به مدال نقره رسید؛ موفقیتی که جایگاه ژیمناستیک ایران را در یکی از مهم‌ترین رویدادهای قاره‌ای ارتقا داد. اما این پایان مسیر نبود.
یک سال بعد، در المپیک پاریس 2024، الفتی به‌عنوان تنها نماینده ژیمناستیک ایران راهی بزرگ‌ترین میدان ورزش جهان شد؛ حضوری که خود، حاصل عبور از مسیر دشوار کسب سهمیه المپیک بود.
در پاریس، الفتی به فینال پرش خرک رسید و در میان هشت ژیمناست برتر این ماده، جایگاه هفتم را به دست آورد. شاید در نگاه نخست، رتبه هفتم در رقابتی بدون مدال، نتیجه‌ای معمولی به نظر برسد؛ اما برای رشته‌ای که حضور در چنین سطحی سال‌ها دور از دسترس ژیمناستیک ایران بود، این نتیجه معنایی فراتر از یک رتبه داشت.
الفتی نشان داد که ژیمناست ایرانی می‌تواند در صحنه المپیک نه فقط حاضر باشد، بلکه برای قرار گرفتن در جمع برترین‌های جهان رقابت کند.
این مسیر در سال 2025 نیز ادامه یافت؛ جایی که الفتی در مسابقات قهرمانی آسیا در کره جنوبی به مدال طلا رسید. او در بازیهای آسیایی آیچی ـ ناگویا 2026 بار دیگر توانایی خود را در سطح قاره به نمایش گذاشت و با کسب مدال نقره پرش خرک، دومین نقره آسیایی خود را به کارنامه‌اش افزود.
این بار نیز فاصله امتیازی او با سکوی نخست اندک بود؛ نشانه‌ای از رقابتی نزدیک در سطحی که جزئیات فنی، آمادگی بدنی و کیفیت اجرای هر حرکت می‌توانند تفاوت میان طلا و نقره را رقم بزنند. …
