بازار
ورود یو اس اس ناوتیلوس (USS Nautilus) ساخت شرکت جنرال داینامیکس به خدمت در سال 1954 این معادله را تغییر داد. ناوتیلوس (اس اس ان-571) نخستین زیردریایی هسته ای جهان بود و با استفاده از انرژی یک رآکتور هسته ای، امکان حرکت طولانی مدت در زیر آب را فراهم کرد؛ قابلیتی که نه تنها شیوه استفاده از زیردریایی ها را تغییر داد، بلکه روش های مقابله با آنها را نیز تحت تاثیر قرار داد.
مشکل بزرگ زیردریایی های دیزلی چه بود؟
زیردریایی های دیزل-الکتریک برای حرکت در زیر آب عمدتا از موتورهای الکتریکی و باتری ها استفاده می کردند. اما ظرفیت باتری ها محدود بود و پس از مدتی باید دوباره شارژ می شدند.
برای شارژ باتری ها، زیردریایی ناچار بود به سطح آب بیاید یا از اسنورکل استفاده کند تا موتورهای دیزلی بتوانند هوای مورد نیاز خود را دریافت کنند. این وابستگی به هوا، آزادی عمل زیردریایی را محدود می کرد و فرماندهان باید دائما میزان انرژی باقی مانده را در نظر می گرفتند.
حرکت با سرعت بیشتر نیز انرژی باتری ها را سریع تر مصرف می کرد. بنابراین زیردریایی ها نمی توانستند برای مدت نامحدود با سرعت بالا در زیر آب باقی بمانند. ناوتیلوس چگونه این محدودیت را کنار زد؟
راه حل ناوتیلوس استفاده از انرژی هسته ای بود. رآکتور این زیردریایی با تولید گرما، آب را به بخار تبدیل می کرد و بخار حاصل توربین های پیشران و تجهیزات تولید برق را به حرکت درمی آورد.
مهم ترین مزیت این سامانه این بود که برای تولید توان پیشرانش به اکسیژن موجود در جو نیاز نداشت. در نتیجه، ناوتیلوس می توانست برای مدت بسیار طولانی تری در زیر آب حرکت کند، بدون اینکه مانند زیردریایی های دیزلی مجبور باشد مرتبا برای شارژ باتری ها به سطح نزدیک شود.
این فناوری عملا مفهوم «زیردریایی» را وارد مرحله تازه ای کرد؛ زیرا دیگر ماندن در زیر آب صرفا به ظرفیت باتری و دسترسی به سطح وابسته نبود.
اولین حرکت هسته ای ناوتیلوس …
