ماجرای هواپیماهای MD در ایران حالا دقیقاً به همین نقطه رسیده است. از یک طرف سازمان هواپیمایی کشوری بر اجرای دستورالعملهای فنی و توقف هواپیماهای فاقد صلاحیت پروازی تأکید دارد و از طرف دیگر، تعدادی از شرکتهای هواپیمایی برای ادامه فعالیت این هواپیماها تلاش میکنند و حتی اعتراض خود را به دولت رساندهاند.
در ظاهر، اختلاف بر سر یک دستورالعمل فنی و مهلت اجرای آن است؛ اما وقتی قیمت خرید این هواپیماها، درآمد حاصل از بهرهبرداری و هزینههای تعمیر و نگهداری را کنار هم قرار میدهیم، سؤال دیگری مطرح میشود: آیا اصرار بر ادامه پرواز MD ها فقط به دلیل کمبود هواپیما در کشور است یا منافع اقتصادی حاصل از بهرهبرداری از این هواپیماهای قدیمی نیز در این تصمیم نقش دارد؟
برای پاسخ به این سؤال، باید از اعداد و ارقام شروع کرد.
برای بهتر دانستن این پرونده بهتر است از قسمت اول آن شروع کنید ! -پرونده ویژه | قسمت اول
امدی؛ ماجرای پرههایی که میتوانند یک پرواز را به خطر بیندازند
یک میلیون دلار برای خرید، چند میلیون دلار درآمد در سال
یکی از دلایل ورود هواپیماهای MD به ناوگان شرکتهای ایرانی، قیمت پایین آنها در بازار هواپیماهای دست دوم بود. هواپیماهایی که در بازارهای جهانی بهتدریج جای خود را به نسلهای جدیدتر داده بودند، با قیمتهایی بهمراتب پایینتر از هواپیماهای نو در اختیار شرکتهای ایرانی قرار گرفتند.
برآوردهای مطرحشده درباره قیمت خرید برخی از این هواپیماها، از حدود یک تا چهار میلیون دلار حکایت دارد. در مقابل، برخی گزارشها درآمد ناخالص سالانه هر فروند از این هواپیماها را چندین میلیون دلار برآورد کردهاند؛ رقمی که در بعضی برآوردها به حدود چهار میلیون دلار و حتی بیشتر میرسد. …


دانلود از کافه بازار







































































