به گزارش پایگاه خبری حکمرانی هوشمند، سیوششمین نشست از سلسلهنشستهای «وضعیتشناسی مهاجرین افغانستانی در ایران» انجمن راحل با موضوع «مسأله مهاجرین افغانستانی و نظام مالی در ایران» در خانه اندیشهورزان برگزار شد. در این نشست، حسین شیرازی، عضو هیأت علمی سیاستگذاری عمومی دانشگاه علامه طباطبایی و محمدسعید شادکار، عضو هیأت علمی دانشگاه الزهرا و مشاور طراحی سازوکار و خدمات مالی ـ بانکی، به بررسی ابعاد مختلف این مسئله پرداختند. جعفر سلطانی، دبیر کارگروه اقتصادی انجمن راحل نیز دبیری جلسه را بر عهده داشت.
ریشه محدودیتهای بانکی در چارچوب امنیتمحور سیاستگذاری
حسین شیرازی در تحلیل موانع دسترسی مهاجران افغانستانی به خدمات اقتصادی و بانکی، مسئله را فراتر از مشکلات اجرایی بانکها دانست و بر نقش چارچوبهای ذهنی حاکم بر سیاستگذاری تأکید کرد.
وی با طرح مفهوم «مرجعیت» یا چارچوب باورهای جمعی تأثیرگذار بر تصمیمگیریها، توضیح داد که همانطور که در حوزههای اقتصادی و سیاسی، برخی الگوهای فکری به معیار ارزیابی تصمیمها تبدیل میشوند، در موضوع مهاجرت نیز یک چارچوب ذهنی غالب وجود دارد که بر نحوه مواجهه نهادهای مختلف با این مسئله اثر میگذارد.
به اعتقاد شیرازی، این چارچوب در ایران عمدتاً امنیتمحور است؛ به این معنا که حتی موضوعی با ماهیت اقتصادی مانند ارائه خدمات بانکی به مهاجران، ممکن است پیش از بررسی منافع و پیامدهای اقتصادی، از دریچه ملاحظات امنیتی ارزیابی شود.
وی با اشاره به ریشههای تاریخی این رویکرد در تجربههای امنیتی پس از انقلاب و جنگ، یادآور شد که پیوند مهاجرت و امنیت محدود به ایران نیست، اما کشورها در تعریف امنیت و انتخاب ابزارهای کنترل و مدیریت آن تفاوت دارند.
محرومیت از خدمات رسمی؛ راهکاری برای افزایش امنیت نیست …


دانلود از کافه بازار
































































































































































