ساخت و ساز در حریم گسل های فعال، دیگر یک تهدید تئوریک نیست؛ بلکه واقعیتی است که هم اکنون در پهنه جغرافیایی ایران در حال وقوع است. دکتر مهدی زارع، استاد تمام زمین شناسی، در گفت و گو با رکنا با تاکید بر اینکه سکونتگاه های انسانی در ایران به طور سیستماتیک در حریم گسل های فعال گسترش یافته اند، تصریح کرد: مطالعه میدانی بر روی گسل پیشوا در جنوب شرق تهران نشان می دهد که بخشی از خانه های این شهر دقیقا بر روی گسل ساخته شده اند. این در حالی است که استانداردهای جهانی تعیین حریم گسلش، از جمله کدهای بین المللی ساختمان، در هیچ یک از سازه های موجود در پیشوا و عملا در کل استان تهران رعایت نشده است.
وی با اشاره به وضعیت شهر تبریز به عنوان نمونه ای شاخص افزود: بر پایه داده های دیرینه لرزه شناسی، گسل شمال تبریز از سال ۱۷۸۰ میلادی تاکنون زلزله مهمی با گسیختگی سطحی نداشته که این می تواند نشانه ای از تجمع تنش و احتمال رویدادهای خطرناک در آینده باشد. متاسفانه ساخت و ساز در شهرک هایی مانند باغمیشه، ولی امر، یوسف آباد و ارم فراتر از حریم های ایمن رفته است.
دکتر زارع با انتقاد از وضعیت برج سازی ها در تبریز گفت: در فاز یک شهرک باغمیشه، ساختمان های بلندمرتبه و برج ها مستقیما روی پهنه گسله احداث شده اند و حتی دکل های فشار قوی برق نیز در حریم گسیختگی قرار گرفته اند.
این استاد دانشگاه با تحلیل سه عامل تمرکز جمعیت، گسترش بی رویه شهرنشینی و توسعه در حریم گسل ها اظهار داشت: علاوه بر خطر گسیختگی مستقیم، پدیده جهت پذیری در حوزه نزدیک گسل که می تواند به جنبش های شدید با پریود بلند منجر شود، در کنار ناپایداری دامنه ای در نهشته های مارنی و رسی، خطرات را دوچندان کرده است. …
