آسوشیتدپرس نوشت: دونالد ترامپ پیش از آغاز نشست، این دیدار را فرصتی تاریخی برای گفتوگو درباره کاهش تسلیحات هستهای و پایان دادن به جنگهای اوکراین و ایران توصیف کرده بود. او تأکید داشت که آمریکا، روسیه و چین بهعنوان سه قدرت دارای بزرگترین زرادخانههای هستهای، موقعیت منحصربهفردی برای کاهش خطر استفاده از این سلاحها دارند. با این حال، کارشناسان از ابتدا نسبت به دستیابی به توافقهای بزرگ در چنین دیداری بدبین بودند و معتقد بودند اختلاف منافع سه کشور بسیار عمیقتر از آن است که در یک نشست کوتاه برطرف شود. نظم جدید چندقطبی؛ افزایش نقش قدرت های غیر غربی
اهمیت این دیدار فقط به حضور همزمان سه رهبر محدود نمیشود؛ بلکه باید آن را در چارچوب تغییرات نظم جهانی و افزایش نقش قدرتهای غیرغربی بررسی کرد.
این نشست فرصتی را برای دو رهبر اقتدارگرا، یعنی شی و پوتین فراهم کرد تا جایگاه خود را در صحنه جهانی تقویت کنند؛ آن هم در کنار دونالد ترامپی که از نظر سیاسی تضعیف شده و ممکن است بلندپروازیهایش از قدرت واقعی او برای تحقق آنها فراتر رفته باشد.
از این منظر، نشست شنژن بیش از آنکه نشانه توافق سه قدرت باشد، بازتابی از پیچیدگی نظم چندقطبی در حال شکلگیری است.
سه رهبر، سه دستورکار متفاوت
واشنگتنپست نوشت: یکی از مهمترین موانع دستیابی به توافق در نشست، تفاوت بنیادین اهداف سه رهبر بود. ترامپ به دنبال توافقی در زمینه کنترل تسلیحات هستهای است؛ توافقی که بتواند بهعنوان دستاوردی تاریخی در کارنامه سیاسی او ثبت شود.
پوتین اما این دیدار را فرصتی برای پیشبرد اهداف روسیه در جنگ اوکراین و بازتعریف ترتیبات امنیتی اروپا میبیند. در مقابل، شی جینپینگ تمایلی نداشت که چین در مذاکرات مربوط به جنگ اوکراین یا محدودیتهای تسلیحات هستهای وارد شود. …


دانلود از کافه بازار
































































































































































